فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٣٦ -       نامه نجده به نافع     

دعوتت نمود و فريبت داد و تو هم فريبش را خوردى و قاعدين و مسلمانان ناتوان را كه خداوند در كتابش آنها را از جهاد معذور داشته، كافر شمردى در حالى كه خداوند عزّوجل كه فرموده اش حق و وعده اش راست است، مى فرمايد: (لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاءِ وَ لاَ عَلَى الْمَرْضَى وَ لاَ عَلَى الَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ مَا يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُوا للهِ وَ رَسُولِهِ )[١] آنگاه خداوند متعال آنها را به نيكوترين نامها ياد كرد و فرمود: (مَا عَلَى الُْمحْسِنِينَ مِنْ سَبِيل).[٢] آن وقت تو قتل كودكان را جايز دانستى در حالى كه پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)آن را نهى فرمود و خداوند جل ثناءه فرمود: ( لاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى)[٣] و باز خداوند سبحان از قاعدين ياد كرده فرمود: (وَ فَضَّلَ اللهُ الُْمجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيًما).[٤] پس اينكه خداوند مجاهدين را بر قاعدين برترى داد از شأن آنهايى كه پايينتر از مجاهدينند، نمى كاهد. مگر نشنيدى كه خداوند متعال فرمود: (لاَ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ)[٥] و قاعدين را جزء مؤمنين قرار داد و مجاهدين را به خاطر اعمالشان بر آنان برترى داد. تو امانت مخالفينت را برنمى گردانى در حالى كه خداوند دستور داد كه امانات، به صاحبان آنها برگردانده شود. پس به خاطر خودت از خدا بترس و از روزى بترس كه در آن