فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٦٣ -       ١ ـ ارتباط با عمرو بن عاص     

بايستد. اين سياستها عبارت بودند از:

١ ـ ارتباط با عمرو بن عاص:

عمروبن عاص در تيزهوشى نابغه عرب بود. معاويه خود را به او نزديك كرد با اينكه او از عثمان ناراضى و رويگردان بود چون عثمان او را از حكومت مصر عزل نموده و ديگرى را به جايش گماشته بود. او وقتى كه خبر بيعت مردم را با على شنيد، نامه اى به معاويه نوشت و او را به خونخواهىِ عثمان تحريك نمود و در نامه نوشت: مى خواهى چه كنى، در صورتى كه از تمامى مال و منالت جدا شدى. هر تصميمى دارى دست به كار شو. معاويه هم او را نزد خود فرا خواند. معاويه به او گفت: «با من بيعت كن.» او در جواب گفت: «نه، به خدا سوگند حاضر نيستم از دينم چيزى به تو بدهم مگر آنكه از دنيايت چيزى بگيرم.»[١]معاويه گفت: «هر چه مى خواهى بگو.» گفت: «حكومت مصر را مى خواهم.» معاويه قبول كرد و سندى هم به او داد. آنگاه عمروبن عاص در اين باره چنين گفت:

معاوى لا اعطيك دينى و لم اَنل