فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٢٣ - نامه عبدالله بن اباض به عبدالملك بن مروان     

بدان كه نشانه كفرِ مردم، حكم نمودن به غير فرمان خداست چون خداوند مى فرمايد: «كسانى كه به غير فرمان خدا حكم مى كنند آنها كافرانند»[١] و از خداوند راستگوتر كسى نيست و او مى فرمايد: «پس از خدا و آيات او با چه برهانى ايمان مى آوريد.»[٢]

اى عبدالملك پسر مروان! مبادا دوستى عثمان تو را فريب دهد! دينت را به افرادى كه تمنى و خواسته دارند و از جايى كه متوجه نيستند مورد آزمايش قرار مى گيرند، استناد مده زيرا اعمال افراد با پايان آن سنجيده مى شود و كتاب خدا سزاوارتر است كه از حق سخن گويد ـ خدا با پيروى از آن ياريمان كند كه گمراه نشويم و راه ستمكارى در پيش نگيريم ـ . پس به ريسمان خدا چنگ بزن و به خدا متصل شو چون كسى كه به خدا متصل مى شود خدا او را به راه راست هدايت مى نمايد و اين همان ريسمان خداست كه مؤمنان را دستور داده است، به آن چنگ زنند و پراكنده نشوند. ريسمان خدا افراد نيستند. از هر كدام آنها امكان صدور چپاولگرى و كارهاى ناپسند هست. پس خدا را به تو يادآور مى شوم كه در قرآن تدبّر نمايى، چون او حق است و خداوند مى فرمايد: «پس چرا در قرآن تدبّر نمى كنند يا آنكه بر دلهايشان قفلها زده شده است.»[٣]

پس از قرآن پيروى كن تا هدايت يابى و با قرآن، با خصمت مجادله كن و به قرآن دعوت نما و با قرآن احتجاج كن چون كسى كه قرآن حجت و برهان او باشد روز قيامت با آن با خصمش مجادله خواهد نمود و در دنيا و آخرت رستگار