فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٣٨ -       جواب نافع از نامه نجده     

بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللهِ )[١] و فرمود: (وَ جَاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الأَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ)[٢] و خداوند از عذر تراشى آنان خبر داد كه آنان به خدا و رسولش دروغ مى گويند و آنگاه فرمود: ( سَيُصيِبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ).[٣] پس به نشانه ها و علامات آنها توجه كن!

اما كودكان، نوح كه پيامبر خدا بود و از من و تو عالمتر بود، به خدا عرض كرد: ( رَبِّ لاَ تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا * إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَ لاَ يَلِدُوا إِلاَّ فَاجِرًا كَفَّارًا).[٤] او كسانى را كافر ناميد كه كودك بودند و هنوز به دنيا نيامده بودند. پس چگونه مى شود كه درباره قوم نوح اين روا باشد و تو درباره قوم ما آن را قبول نداشته باشى حال آنكه خداوند متعال مى فرمايد: (أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولَئِكُمْ أَمْ لَكُمْ بَرَاءَةٌ فِي الزُّبُرِ)[٥] و اينها مانند مشركانند كه جزيه از آنها پذيرفته نمى شود و بين ما و آنان جز شمشير و اسلام چيزى حاكم نيست.

اما حلال شمردن امانات مخالفين: خداوند مال آنها را مانند خونشان براى ما حلال كرده است. پس خونشان حلال و اموالشان غنيمت مسلمانان است. پس از خدا بترس و به خودت مراجعه كن كه عذرى جز توبه ندارى. نابودى و باز