عبيد اللّه داراى دو پسر به نامهاى عبد اللّه و حسن بود و نسل عبيد اللّه از پسرش حسن مى‌باشد. فرزندان حسن همگى داراى فضل و علم و ادب بودند. در ميان آنان فضل، زبانى فصيح داشت و بسيار شجاع بود١.

-*- او در رثاى جدّ بزرگوارش ابو الفضل عبّاس (ع) چنين مرثيه خواند:
١ - أحقّ الناس أن يبكى عليه ***** فتى أبكى الحسين بكربلاء
٢ - اخوه و ابن والده علي ***** أبو الفضل المضرّج بالدماء
٣ - و من واساه لا يثنيه شيء ***** فجادله على عطش بماء٢
١ - شايسته‌ترين فردى كه در عزاى او بايد گريست جوانمردى است كه حسين (ع) را در كربلا گرياند.

٢ - او برادرش و فرزند پدرش على (ع) يعنى ابو الفضل است كه در كربلا به خون آغشته گشت.

٣ - ابا الفضلى كه برادر را بر خود مقدم داشت، و با اينكه خود تشنه بود در راه او از آب گذشت.