دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٦٣٤
عبد اللّه نعمة
عبد اللّه نعمة به سال ١٩٢٢ ميلادى در نجف اشرف به دنيا آمد. پس از طى مراحل متوسطه در «نبطية» در نجف اشرف به تحصيلات دينى پرداخت و در آنجا به درجهى اجتهاد رسيد. او در محاكم قضاى شيعى به اين شغل همت گمارد. «نعمة» نه تنها يكى از علماى برجستهى لبنان محسوب مىشود بلكه از مفكّران بزرگ به حساب مىآيد و رياست دادگاههاى شرعى شيعه را عهدهدار است. برخى آثار او چنين است:
«الأدب فى ظلّ التّشيع»، «دليل القضاء الجعفرى»، «فلاسفة الشيعة».
-*-
١ - سموت على النّدب و
الأدمع ***** سموّك فى كرم المصرع
٢ - و ما ينفع الدّمع إن لم يكن ***** شواظا على الظالم الأوضع
٣ - تجاوز يومك هذا البكاء ***** إلى الافق الأرحب الأوسع١
١ - تو تنها به ماتم و نوحه نظر دارى، اين ماتم و نوحه مانند
ماهيهايى است در تباهى و هلاكت.
٢ - در حالىكه اين گريه و غم اگر همراه شدّت نفرت بر ظالم نباشد، هيچ نفعى ندارد.
٣ - پس از اين گريه به سوى افقهاى وسيعترى بيرون بيا! به دنبال افقهايى كه حسين (ع) بر روى مسلمين گشوده است. (فاصله يافتن عزادارىها با اهداف امام حسين (ع) و فرياد نگشتن آنها بر سر ظالمان خشم شاعر را برانگيخته است)