محمد جمال الدين الهاشمى به سال ١٩١٤ ميلادى در نجف أشرف به دنيا آمد. پس از طى دوران ابتدائى در ١٢ سالگى وارد حوزه‌ى علميه شد و پس از گذراندن مراحل اوليه در درس خارج «آية اللّه ابو الحسن اصفهانى» و «آية اللّه شيخ ضياء» شركت جست و در همين‌حال با شاعران بزرگ معاصرش همچون «جواد الشبيبى» و «مرتضى الطالقانى» مرتبط بود او در سال ١٩٧٧ ميلادى وفات يافت. برخى از آثار او: «المجموعات الشعرية»، «هكذا عرفت نفسى»، «الامام الحسين (ع)».

-*-
١ - حجّ للحقّ فى الطفوف، و خلّى الحجّ ***** فى مكّة و ما فيه يجرى١
١ - حسين (ع) براى حق، در طف حج گزارد، و حج را در مكّه رها كرد.

***
٢ - راح يبنى الحياة فى عالم الموت ***** و ينشى الخلود زهوا و كبرا٢
٢ - زندگى را در عالم، مرگ مى‌سازد و جاودانگى را به بزرگترين شكل به‌وجود مى‌آورد.

***
٣ - يا صاحب الأمر يكفيك السّكوت فقد ***** حاطت بكلّ سرايانا أعادينا
٤ - ضاق الخناق بنا فى كلّ ناحية ***** فلاملاذ لنا الاّك ينجينا
٥ - فانهض فكم من حسين غصّ فى دمه ***** فينا و كم من يزيدر فى نوادينا!٣
٣ - اى صاحب امر ديگر سكوت بس است زيرا كه عرصه به ما تنگ شده

٤ - و درد و رنج جامعه‌ى ما را در خود مى‌فشارد پس به‌پاخيز و قيام كن!

٥ - چه حسين‌هايى در ميان ما در خون خود غلطيده‌اند! و چه يزيديانى ظلم مى‌كنند!

*** نمايشنامه‌ى «تداعيات ما بعد الطف» را كه برگرفته از وقايع پس از عاشوراى ٦١ هجرى است به عنوان يك قطعه ادبى زيبا، پيامهاى اجتماعى بسيارى را به مخاطب القا مى‌نمايد.

بعضى از ابيات اين نمايشنامه را در اينجا مى‌آوريم:
ارض الطّفّ‌!!
قبر السّبط
مهوى أجساد الشّهداء
ما نشق التّاريخ يوما أطيب من تلك الرّمضاء
يا صرحا أكبر من زمنه