دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٥١٥
شيخ عبد الرّضا خطّى
شيخ عبد الرّضا پسر شيخ حسن و از شاعران برجسته قرن سيزدهم است قصايد بسيارى در رثاى امام حسين و اهل بيت (ع) سروده است.١
***
١ - يا مخرس الموت ان
سمتك نادبة ***** من النوادب كيف اغتالك الشجب
٢ - لو تعلم البيض من أردت مضاربها ***** نبت و فل شباها الروع و الرهب
٣ - و لو درت عاديات الخيل من وطأت ***** اشلاءه لاعتراها العقر و النقب
٤ - راموا بمقتله قتل الهدى فجنوا ***** عارا تجدده الاعوام و الحقب٢
١ - اى كسىكه زبان مرگ را بستهاى و گريهكننده بر تو مىگريد،
غمها چگونه مىتوانست تو را از پاى درآورد؟
٢ - اگر شمشيرها مىدانستند كه بر چه بدنهايى فرود مىآيند، خودشان مىمردند و لبههاى آنها از ترس مىشكست.
٣ - اگر اسبهاى دونده مىدانستند كه بر سينهى چه كسى گام مىگذارند، نسلشان نابود مىشد يا به بيمارى جرب مبتلا مىشدند.
٤ - (دشمنان) با كشتن او آرزوى نابودى هدايت را داشتند و با اين كار، ننگ و عارى براى خود گرد آوردند كه هر سال تجديد مىشود.