دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٥١٦
سيّد محمّد ادهمى
سيّد محمّد ادهمى به سال ١١٧٠ ه. ق در اعظميّه متولّد شد. نسب او به امام موسى كاظم (ع) مىرسد. وى در شهر حلّه منصب قضاوت داشته و به سال ١٢٩٩ ه. ق به امر حكّام حلّه كشته شده است.١
-*-
١ - عجبا لقوم يدّعون
ولاءه ***** عاشورا و في ألايام عاشوراء
٢ - من لم يمت بعد الحسين تأسفا ***** عندي و اعداء الحسين سواء٢
١ - شگفت است كه گروهى دعوى دوستى او حسين (ع) را دارند و زنده
هستند در حالىكه در دنيا روز عاشورايى وجود دارد.
٢ - كسىكه بعد از (قتل) حسين (ع) از تاسف نميرد، در نزد من با دشمنان او يكسان است.
***
١ - أودى الحسين و قد
أراق دماءه ***** شمر فاشجى رزؤه أعداءه
٢ - فاسكب دموعك لابن بنت المصطفى ***** إن كنت و يحك للبتولة مسعفا
٣ - بل مت عليه تأسفا و تلهّفا ***** من لم يمت بعد الحسين تأسفا
٤ - عندى و أعداء الحسين سواء٣
١ - من حسينى را دوست دارم كه خونش را شمرى كه از پليدترين دشمنانش
بود بر زمين ريخت.
٢ - اشكهايت را بگذار تا براى پسر دختر مصطفى (ص) سرازير شود، و بايد بر ظلمى كه بر فاطمه (س) روا داشتند تأسف بخورى!
٣ و ٤ - بلكه بايد از اين مصيبت بميرى. زيرا كسىكه بعد از حسين (ع) از تأسف بر او نميرد، نزد من با دشمنان او يكسان است.