سعيد بن احمد بن مكّى نيلى، مؤدب، از ادباى مشهور شيعه در اواسط قرن ششم هجرى است. وى در بغداد مى‌زيست، از فدائيان عترت طه بود كه در راه عقيده و مذهب و ستايش اهل بيت فراوان شعر سرود، بدان حد كه او را به غلو و افراط نسبت دادند.

ابن شهر آشوب در «معالم العلماء» او را در شمار پرهيزكاران از سرايندگان نام برده است.

ياقوت حموى مى‌نويسد: او شيعه مذهب، نحوى دانشورى بود كه با لغت و ادب آشنا و در شيعه‌گرى راه افراط و مبالغه مى‌پيمود و شعر نيكويى دارد. بيشتر اشعارش در ثنا و ستايش اهل بيت سروده شده و در غزل‌سرايى لطيف است.١

او در حدود ١٠٠ سال عمر كرد و به سال ٥٦٥ ه‌. ق. درگذشت.٢

***
١ - أبكى عليه و لو أن البكاء على ***** سوي بني احمد مختار ما خلقا
٢ - تاللّه كم قصموا ضهرا لحيدرة ***** و كم بروا للرسول المصطفى عنقا
٣ - و اللّه ما قابلوا بالطف يومهم ***** إلا بما يوم بدر فيهم سبقا٣
١ - براى او (امام حسين «ع») مى‌گريم. زير گريه فقط براى فرزندان پيامبر «ص» آفريده شده است.

٢ - سوگند به خدا كه چه بسيار پشت حيدر را شكستند و چه بسيار سر رسول مصطفى (ص) را از بدن جدا كردند.

٣ - سوگند به خدا كه جنگ روز طف فقط به خاطر انتقام روز بدر بود.

***

مدح رسول اللّه و اهل بيت او:
١ - و «محمّد» يوم القيامة شافع ***** للمؤمنين و كلّ عبد مقنت
٢ - و علىّ و الحسنان إبناء فاطم ***** لمؤمنين الفائزين الشيعة
٣ - و على زين العابدين و باقر العلم ***** التقّى و جعفر هو منيتي
٤ - و الكاظم الميمون موسى و الرّضا ***** علم الهدي عند النوائب عدّتى
٥ - و محمد الهادى الى سبل الهدى ***** و علىّ المهدي جعلت ذخيرتى
٦ - و العسكرييّن اللذين بحبّهم ***** أرجو اذا أبصرت وجه الحجّة٤
١ - رسول خدا در روز حشر، شفيع مؤمنان و بندگان رام و مطيع باشد.

٢ - على با دو فرزندش (زادگان فاطمه)، شيعيان را به رستگارى رسانند.

٣ - و زين العابدين على، باقر علم پيامبر، محمد و ازآن‌پس زاده‌اش جعفر، رهبر آمال‌اند.