دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٥٧٠
عبّاس ابو الطوس
وى به سال ١٣٥٠ ه. ق. در كربلا به دنيا آمد. از كودكى به شعر و ادب علاقه داشت و بسيارى اشعار از جمله معلّقات را حفظ نمود و در نجف درس خود را ادامه داد. او در اكثر مجالس ادبى شركت داشته و اشعارش در نشريات محلّى به چاپ رسيده است. در سال ١٣٧٧ ه. ق. وفات يافت١.
-*-
١ - لك مثل ما لابيك ذكر
خالد ***** باق بقاء الدهر لا يتغير
٢ - و فضائل يقف الاعاظم خشعا ***** لجلالها و يقرها المتنكر
٣ - بك يا شهيد سنبتنيها أمة ***** عربية تثني العدو و تقهر
٤ - و بنور مجدك سوف نرفع مجدنا ***** ألقاتتيه به الاباة و تفخر
٥ - و تشق ديجور الحياة طلائعا ***** ليست تهاب المعتدين و تحذر٢
١ - ياد تو مانند پدرت همواره و تا ابد الدهر، بدون تغيير، هميشگى
و پابرجاست.
٢ - فضايل تو بهگونهاى است كه حتّى بزرگان در برابر جلالت آن خاشع مىشوند و منكرين سر تعظيم فرود مىآورند.
٣ - بهوسيلهى تو اى شهيد مىتوان امّتى را بيدار نمود.
٤ - و بهوسيلهى نور مجد تو خواهيم توانست مجد و عظمت پيدا كنيم و به آن افتخار نمائيم.
٥ - و زندگيمان را با اين نور روشنتر كنيم، بهگونهاىكه تجاوزكاران نتوانند بر ما مسلّط شوند.