دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٦٦٨
٢ - و يا كربلا، قد حزت
مجدا مؤثّلا ***** و حزت فخارا ينقضى دونه المدى
٣ - فخار لعمرى سطّرته ضحيّة ***** فكان لمعنى المجد اعظم مجتلى
٤ - فللمسلم الاسمى شعار مقدس ***** هما قبلتان للصّلاة و للإبا١
١ - اى كربلا! تو ملجأ و قبلهاى براى حيات آزادمنشانه و زندگى
حقيقى هستى! (اگر انسان تو را مبدأ و قبلهى آمال خود قرار ندهد حقير و فرومايه
خواهد بود)
٢ و ٣ - اى كربلا! درخشندگى و جذبهى رموز و نمادهاى تو به حدّى است كه تو ملجأ و قبلهى زندگى حقيقى هستى
٤ - پس مسلمان رشيد دو قبله دارد، «كعبه» قبلهى نماز و عبوديت او، و كربلا قبلهى سازشناپذيرى و ايستادگى اوست.
***
فماطلّ دمّ جرى فى
الثّرى ***** يصيح مدى الدّهر: ياللهمم
يصيح بصوت رعود رعوب ***** يهزّ قرار النّفوس الرّكم٢
خونهاى به زمين ريخته شده در طول روزگاران، همتهاى عالى را به
طغيان مىخواند و با صداى رعدآساى خويش سكون جانهاى بسيارى را بر هم مىزند و
آنها را به تكان مىآورد.