سيّد امين وى را شاعر آل محمّد (ص) مى‌داند و مى‌نويسد: «قصيده‌اش در مدح اهل بيت گواه شيعه بودن اوست».١ اين قصيده شامل ١٠٢ بيت مى‌باشد كه اكثر ابياتش در مدح امام على (ع) است و از زيباترين قصايد مى‌باشد.

***

مدح اهل بيت (ع):
١ - يا دار غادرني جديد بلاك ***** رثّ الجديد فهل رثيت لذاك‌؟!
٢ - أم أنت عمّا أشتكيه من الهوى ***** عجماء مذ عجم اليلى مغناك‌؟!
٣ - ضفناك نستقري الرسوم فلم نجد ***** إلاّ تباريح الهموم قراك
٤ - و رسيس شوق تمتري زفراته ***** عبراتنا حتّى تبّل ثراك
٥ - ما بال ربعك لا يبلّ؟ كأنّما ***** يشكو الذي أنا من نحولي شاك
١ - اى كلبه‌ى غم، چندان به پايت درنگ كردم كه مصيبت‌هاى فوت را كهنه كردم، آيا به ماتم نشستم‌؟

٢ - از آن روز كه سروسامانت بهم ريخت، ديگر به شكوه‌ى اين عاشق بى‌دل، دل نسپردى.

٣ - ميهمانت شدم، از در و ديوار تمنّاى مراد كردم، اما جز غم و اندوه بر سر خوانت نديدم.

٤ - دل مشتاقم چنان در سوز و گداز است كه آه جانگدازم سيل اشك بر چهره روان سازد و سامانت را به گل نشاند.

٥ - چيست كه بوم‌وبرت جانب خرّمى نگيرد؟ گويا بسان من از نزارى خود نالان است.
٦ - طلّت طلولك دمع عيني مثلما ***** سفكت دمي يوم الرّحيل دماك
٧ - و أرى قتيلك لا يديه قاتل ***** و فتور ألحاظ الظباء ظباك
٨ - هيّجت لى إذ عجت ساكن لوعة ***** بالساكنيك تشبّها ذاكراك
٩ - لمّا وقنت مسلّما و كأنّما ***** ريّا الأحبّة سقت من ريّاك
١٠ - و كفت عليك سماء عيني صيّبا ***** او كفّ صوب المزن عنك كفاك
٦ - بروبام درهم ريخته‌ات سيلاب اشكم فنا كرد. چونان‌كه روز وداع بنان گلعذارت خون مرا مباح كردند.

٧ - كشته‌ى راهت را خون‌بها نجويند، مژگان پريوشانت خنجر آبدار است.

٨ - آن دم كه به خاك درت پا نهادم، خاطرات وصلم زنده شد، سوز اشتياقم شعله‌ور گشت.

٩ - به‌پا ايستادم و سلام دادم، گويا كه نگاه جان پرور دوست از نگاه تو آبيارى شده است.

١٠ - از آسمان ديدگانم سيلاب حسرت روان است، ديگرت با ابر بهاران چه‌كار است‌؟
١١ - سقيا لعهدي و الهوى مقضيّة ***** أو طاره قبل احتكام نواك