دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٤٥٢
عبد اللّه شويكى
ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن حسين بن محمّد شويكى خطّى، از شعراى قرن دوازدهم هجرى كه در هنر ادبيّات و شعر گامهاى بزرگى برداشته، كتابى نيز در احوال معصومان دارد و ديوانى در ستايش پيامبر اكرم و خاندانش به نام «جواهر النّظام» و ديوانى در مراثى اهل بيت دارد كه «مسيل العبرات و رثاء السّادات» نام دارد.١
***
١ - أقبلت تقنص الأسود
الغزاله ***** ذات نور يفوق نور الغزالة
٢ - و ان ثنت تسلب العقول و ثنّت ***** غلة في الحشا بلبس الغلالة
٣ - فولاء النبي للعبد درع ***** عن نبال الردى و للنصر آله
٤ - و ولائي من بعده لعلى ***** فهو من قبل موته اوصى له
٥ - و ارتضاه الامام في يوم خم ***** فهو للخصم قاطع اوصاله٢
١ - اين غزاله و آهويى است كه شيران را به كمند مىكشد، نورى فراتر
از نور آفتاب دارد.
٢ - جامهى عقل را از تن مىربايد، جامهاى دگر مىپوشاند كه به دل، آتش شوقى مىنهد.
٣ - ولاى پيامبر، چونان زرهى است كه بندگان را، از تيرهاى هلاكت و بدبختى نگاه مىدارد، وسيلهى پيروزى است.
٤ - و پس از پيامبر، ولى من على است، آنكه پيش از مرگ پيامبر، به اين مقام سفارش شده بود.
٥ - پيامبر در روز خم او را به امامت برگزيد، اوست كه ريشهى دشمنان را قطع مىكند.