دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٢٩٠
٢١ - و ستمكارانه آتش جنگى را برافروختيد كه به سبب آن در آتش انتقام خدا گرفتار شديد.
٢٢ - با دنائت آب را بر او حرام كرديد و بدينگونه جزء افراد پست قرار گرفتيد.
٢٣ - در روز «صفين» نيز نسبت به پدرش دشمنى نموديد و از حقّى كه آشكار بود روى برگردانيديد.
٢٤ - و نسبت به امامتان خدعه و نيرنگ ورزيديد و به موجب آن به ورطهى دروغ و فريب افتاديد.
٢٥ - امامى كه در قضاوتهاى خود بسيار منصف بود و حقّ ضعيف را از
قوى مىگرفت.
٢٦ - فجوزيتم لبغضكم
عليا ***** عذاب الخلد في الدرك القصيّ
٢٧ - سأهدي للائمة من سلامي ***** و غرّ مدئحي أزكي هديّ
٢٨ - فذخري للمعاد ولاء قوم ***** بهم عرف السعيد من الشقيّ١
٢٦ - پس شما به سبب بغض خود نسبت به على (ع) مستوجب عذاب جاودانه
هستيد.
٢٧ - من سلام و مدايح خود را به امامانى اهدا مىكنم كه بهترين راه هدايت هستند.
٢٨ - براى روز قيامت، ولايت آنان ذخيرهى من است زيرا بهوسيلهى اين ولايت سعيد از شقى شناخته مىشود.