دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٢٧٢
١ - اذ ضيع القوم
الشريعة ***** فيه لحفظهم الشريعه
٢ - منعت لذيذ الماء منه ***** كتائب منهم منيعه
٣ - غدرت هناك و ما وفت ***** مضر العراق و لا ربيعه
٤ - لما دعته أجابها ***** و دعا فما كانت سميعه
٥ - شاع النفاق بكربلا ***** فيهم و قالوا: نحن شيعه
١ - آن قوم در روز عاشورا براى حفظ شريعه (فرات)، شريعت را تباه
كردند.
٢ - گروهى از لشكريان آن قوم، از رسيدن آب گوارا به او جلوگيرى كردند.
٣ - قبائل مضر و ربيعه در عراق به او خيانت كرده، و به عهدشان وفا نكردند.
٤ - چون او را فراخواندند، دعوتشان را پذيرفت. ليكن هنگامى كه او آنان را فراخواند پاسخش ندادند.
٥ - آنها مىگويند كه ما شيعه هستيم ولى نفاق و دورويى در ميانشان
گسترش يافته است.
٦ - يا فعلة جاؤا بها
***** في الغدر فاضحة شنيعه
٧ - عصت النّبي و اصبحت ***** لسواه سامعة مطيعة
٨ - باعت هناك الدّين ***** بالدّنيا و خسران كبيعة
٩ - ما كان فيما قد مضي ***** اسلامها إلاّ خديعة
١٠ - تحت السّقيفة أضمرت ***** ما بالطّفوف غدت مذيعة١
٦ - آنها به زشتترين و رسواترين نوع خيانت دست يازيدند.
٧ و ٨ - پيامبر را نافرمانى كردند و سخن او را گوش ندادند و دين را به دنيا فروختند و خسران دنيا را خريدند.
٩ و ١٠ - و با گذشت زمان اسلام را در جهت خدعه و نيرنگ خود به كار بردند و آنچه در كربلا واقع شد زير سقف سقيفه و برآمده از دل آن بود.
***
١ - يا بقعة (بالطف) حشو
***** ترابها دنيا و دين
٢ - أضحت كأصداف يصادف ***** ضمنها الدّر الثمين٢
١ - اى آرامگاهى كه در سرزمين طف هستى، خاك تو دنيا و دين را در
آغوش خود دارد.
٢ - در اين بقعه صدفهايى وجود دارند كه درون آنها پر از مرواريد گرانبها است.
***
رثاى اهل بيت (ع):
١ - يا عروة الدّين
المتين ***** و بحر علم العارفينا
٢ - يا قبلة للاولياء ***** و كعبة للطايفينا
٣ - من أهل بيت لم يزالوا ***** في البريّة محسنينا