دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٤٨٨
شيخ ابراهيم عاملى
شيخ ابراهيم بن يحيى بن شيخ محمّد عاملى طيبى به سال ١١٥٤ ه. ق در قريهى طيّبه از جبل عامل متولّد شد و سپس در دمشق سكونت گزيد. وى عالمى فاضل و اديب و شاعرى بزرگوار بود.
او به سال ١٢١٤ ه. ق در دمشق وفات يافت و در «باب الصّغير» دمشق دفن گرديد.١
***
١ - بنفسي أقمار تهاوت
بكربلا ***** و ليس لها إلا القلوب لحود
٢ - بنفسي سليل المصطفى و ابن صنوه ***** يذود عن الأطفال و هو فريد
٣ - فقل لابن سعد أتعس اللّه جدّه ***** أحظك من بعد الحسين يزيد
٤ - نسجت سرابيل الضلال بقتله ***** و مزقت ثوب الدين و هو جديد٢
١ و ٢ - جانم فداى ماههايى باد كه در كربلا افول كردند و دلهاى
مردم آرامگاه آنهاست. جانم فداى فرزندان مصطفى و فداى اطفال او.
٣ - به ابن سعد كه خدا بهره و بخت او را نابود سازد بگو: آيا حظ و بهرهى تو پس از حسين (ع) افزايش مىيابد.
٤ - لباسهاى گمراهى را با شهادت او بافتى و لباس دين را كه نو و تازه بود، پارهپاره كردى.