هبة اللّه موسى بن داود شيرازى، المؤيد فى الدّين، داعى الدعاة، دانشمندى يگانه و شخصيتى ممتاز و برجسته، نام‌آورى از رجال علم و ادب و نابغه‌اى در علوم عربيّت است. اگرچه در سرزمين فارس ديده به جهان گشوده و در همان سامان باليد، لكن بهره‌ى وافرى از لغت عرب برده و در شعر و شاعرى دستى توانا يافته است.

از ابتداى جوانى، مبلّغ مرام و مسلك فاطميان بوده و در راه تبليغ، گامهاى وسيعى برداشته و در راه عقيده‌اش شدائد و سختى فراوان ديده اما همواره رنج و بلا را به جان مى‌خريد و در تبليغ مرام و مسلك خود هرگونه مصيبتى را ناچيز مى‌شمرد.

وى به سال ٣٩٠ ه‌. ق. در شيراز متولد شد. و همانجا نشو و نما يافت و در سال ٤٢٩ هجرى راهى اهواز گشته و پس از آن به حلّه و مصر سفر كرد و تا پايان عمر كه به سال ٤٧٠ هجرى بود در آنجا زيست.

شاعر بزرگوار چند اثر علمى از خود به جاى نهاده كه گواه قدرت او در بحث و مناظره، وفور اطلاعات او در مسائل و احكام و عمق دانش و بينش او در معرفت نكته‌ها و اسرار كتاب و سنت است. تأليفات او عبارتند از: «مجالس المؤيديه»، «ديوان المؤيد»، «سيرة المؤيد»، «شرح المعاد» و...

شرح‌حال شاعر به قلم خود در كتابى به نام سيره بين سالهاى ٤٢٩-٤٥٠ نوشته شده كه در مصر به چاپ رسيده است.١

***
١ - نكسوا ويلهم ببابل جهرا ***** جمل ذا وراءها تفصيل
٢ - أهل بيت عليهم نزل الذّكر ***** و فيه التّحريم و التّحليل
٣ - هم أمان من العمى و صراط ***** مستقيم لنا و ظلّ ظليل٢
١ - واى بر آنها، كه در نينوا، اساس دين را واژگون نمودند، اين مجملى گواه بر حديث مفصّل است.

٢ - اينان خاندانى هستند كه قرآن بر آنان با احكام حلال و حرام، نازل شد.

٣ - آنان درمان كورى و جهالت هستند و در راه راست، سايه‌ى گسترده‌اى بر سر همگانند.