دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٦١٥
١ و ٢ - استقامت مصلحان مانند كسى است كه بر لبۀ شمشير برّنده راه برود تا دنيا پابرجا بماند. اگر اينكار را نكنند هستى نابود مىشود.
***
١ - يا ابن بنت الرّسول
حسبك فخرا ***** انّك السّبط شرّف الشّهداء
٢ - جذب الكون نحوها و جلاها ***** فغدت كلّ ربوة سيناء
٣ - دمك السّمح يا حسين ضياء ***** فى الدّياجير يلهم الشّعراء١
١ - اى پسر دختر رسول خدا (ص) همين افتخار براى تو كافيست كه
شهادتت موجب شرافت براى تمامى شهيدان است
٢ - و جاذب تمام هستى و جلالتبخش آن كه تمام خاك سينا را پوشاندى.
٣ - و خون تو اى حسين (ع) الهامبخش و روشنىبخش شاعران است.
***
١ - و مشى موكب الحسين
قليل ***** العدّ، و الدّر لا يكون تلالا
٢ - بل حبوب قليلة تبهر ***** الآفاق لمعا و تملأ الآصالا
٣ - لا يكون الطّغام إلاّ كثيرا ***** كلّ أرض تحوى القذى و النّمالا
٤ - أو ليس الجراد و هو حقير ***** يكسف الجوّ و الثرى أرجالا٢
١ و ٢ - تعداد ياران امام حسين (ع) اگرچه كم است امّا آنان به
جواهر و مرواريدى مىمانند كه تلألؤشان زياد است و نور آنها افقها را روشن مىكند.
٣ - (امّا دشمنان امام) اوباش و جاهلان بسيار زيادند و تمام زمين را مانند موريانه فراگرفتهاند.
٤ - آيا چنين نيست كه آنان مانند ملخهاى كوچك حقير كه تعدادشان زياد است و آسمان را پر كردهاند و اطراف امام را فراگرفتهاند، امّا بسيار بىارزشند.