٥١ - اذ لا ستهلّوا فيهم فرحا ***** كأبي غداة غزاهم بسر
٥٢ - و يقول وزرا إذ بطشت بهم ***** لا خفّ عنه ذلك الوزر
٥٣ - زعموا بأن سنعود ثانية ***** و أبيك لا بعث و لا نشر
٥٤ - يابن الهداة الأكرمين و من ***** شرف الفخار بهم و لا فخر
٥٥ - قسما بمثواك الشريف و ما ***** ضمت منى و الركن و الحجر
٥١ - در اين وقت خوشحالى مى‌كردند مثل پدرم (معاويه) كه بسر (بن ارطاه) با ايشان جنگيد.

٥٢ - و بگويد جنايت و گناه است كه هجوم و حمله كردى به ايشان هر آينه اين گناه از او سهل و سبك است.

٥٣ - پندارند به اينكه دو مرتبه خواهيم برگشت و قسم مى‌خورم به جان پدرت كه نه قيامتى است و نه برگشتن و زنده شدنى».

٥٤ - اى فرزند رهنمايان بزرگوار و كسى‌كه بزرگان به ايشان شرافت يافته و حال آنكه شرفى نداشتند.

٥٥ - سوگند به خوابگاه و مكان با شرف و قسم بر زمينى كه منى و ركن و حجر (الاسود) و يا حجر اسماعيل را دربر گرفته است.
٥٦ - فهم سواء في الجلالة إذ ***** بهم التمام يحلّ و القصر
٥٧ - تعنو له الألباب تلبية ***** و يطوف ظاهر حجره الحجر
٥٨ - ما طائر فقد الفراخ فلا ***** يؤويه بعد فراخه و كر
٥٩ - بأشدّ من حزني عليك و لا ***** الخنساء جدّد حزنها صخر
٦٠ - و لقد وددت بأن أراك و قد ***** قلّ النصير وفاتك النصر
٥٦ - پس آنها در جلالت يكسانند زيرا به سبب ايشان همه مردم محل شده و يا تقصير مى‌كنند.

٥٧ - قصد مى‌كند او را خردمندان در حال لبيك گفتن و طواف مى‌كند اطراف حجره او را حجر (اسماعيل) و يا حجر (الاسود).

٥٨ - پرنده‌اى نيست كه جوجه خود را گم كرده باشد و پس از جوجه‌اش در آشيانه‌اى منزل نكند.

٥٩ - حزن من بر تو زيادتر از حزن خنساء (خواهر) صخر (بن عمرو بن شديد) است بر برادرش كه مادرش كه همواره بر او نوحه كرده و مى‌گريست.

٦٠ - و هر آينه من دوست داشتم كه تو را ديدار كنم در حالى‌كه ياورت كم و يارانت شهيد شده‌اند.
٦١ - حتّى أكون لك الفداء كما ***** كرما فداك بنفسه الحرّ
٦٢ - و لئن تفاوت بيننا زمن ***** عن نصركم و تقادم العصر؟
٦٣ - فلأبكينّك ما حييت أسى ***** حتّى يواري أعظمي القبر
٦٤ - و لأمحنّك كلّ نادبة ***** يعنو لنظم قريضها الشعر
٦٥ - أبكار فكري في محاسنها ***** نظم و فيض مدامعي نثر
٦٦ - و مصاب يومك يابن فاطمة ***** ميعادنا و سلونّا الحشر
٦١ - تا آنكه من قربان تو باشم چنانچه از روى بزرگوارى حرّ بن يزيد رياحى جان خود را فداى تو كرد.