دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٥٦٣
امام در عصر تاسوعا (شب عاشورا) هنوز شب فرانرسيده بود ياران خود را جمع كرد و فرمود: «اينك سياهى شب همه جا را فراگرفته است. شب براى شما پوششى تهيه خواهد كرد. از آن به عنوان مركبى استفاده كنيد و برويد. اين جماعت فقط در جستجوى من هستند و اگر بر من دست يابند از جستجوى ديگران دست برمىدارند. من بيعتم را از همهى شما برداشتم و همهى شما را از مسئوليتهايتان نسبت به خود آزاد مىگذارم، برويد.»
***
تعست جدودك يا أميّة و
الخنى ***** و العارفيك مآبه و مآله
فتسربلي ثوب الخزاية كلّما ***** يبلى عليك تجدّدت أسماله١
نابود باد اجدادت اى اميه و ننگوعار بر آنان باد كه لباس ذلّت و
خوارى را براى هميشه به اندام يزيد پوشاندند.
***
١ - هذه كربلا فقف في
ثراها ***** و اخلع النعل عند وادي طواها
٢ - فهى وادي القدس التي ودت ***** الشهب الدراري بأنها حصباها
٣ - حل فيها النور الذى نار موسى ***** صاحب الطور من سناه سناها
٤ - فاخرت كعبة الحجيج فكانت ***** أشرف الكعبتين قدرا و جاها
٥ - يا اماما لولاه ما خلق الخلق ***** و لا كان أرضها و سماها
٦ - هو من أحمد و أحمد منه ***** طينة شرفت على ما سواها
٧ - خيرها بعد جده و أبيه ***** خير من قد داس الحصي و وطاها
٨ - قف بها و اسكب الدموع دماء ***** و ابك طول المدى على قتلاها
٩ - اى قتلي فى اللّه ما من نبي ***** أو وصي من قبل الا بكاها
١٠ - و بكت بالدم السماوات و الار ***** ض و قد قل بالدماء بكاها
١١ - اى عين فى الناس تبخل بالدمع ***** و عين النبىّ باد قذاها٢
(كربلا از ديرباز قداستى ويژه داشته است، شايد يكى از عوامل آن،
اخبار پيامبران گذشته در مورد حوادثى است كه در اين سرزمين واقع مىشود بهگونهاى
كه اين سرزمين را ميعادگاه عشاق و مخلصان قرار داده است).
١ - اين سرزمين كربلاست پس هنگامىكه مىخواهى وارد آن شوى كفشهايت را از پايت درآور. گويىكه مىخواهى وارد وادى مقدس طوى شوى.
٢ - اين وادى مقدس است كه ميعادگاه عشّاق و مخلصان است.
٣ - نورى كه حضرت موسى (ع) صاحب طور آن را ديد.
٤ - چنين است كه كربلا، وادى مقدس طوى مىگردد و با كعبه حجاج به مفاخره مىپردازد و علو خويش را به اثبات مىرساند.
٥ - اى امام! اگر شما نبوديد عالم خلق نمىشد و زمين و آسمان آفريده نمىشدند.