-*-
آت، و يسبقنى هواى
آت، و تسبقنى يداى
آت على عطشى، و فى زّوادتى تمر النّخيل
فليخرج الماء الدّفين إلىّ‌، و ليكن الدّليل
يا كربلاء تلمّسى وجهى بمائك،
تكشفى عطش القتيل
و نرى على جرح الجبين أمانة تملى خطاى
و ترى خطاى
قيل: الوصول اليك معجزة
و قيل: الأرض مغلقة...١

(جنگاور فلسطينى كربلا را به تحدّى مى‌طلبد و از جراحت خويش اين‌چنين سخن مى‌گويد):

اى كربلا! بيا و بر من سبقت بگير!

بيا و بر دست من سبقت بگير!

بيا و بر عطش من سبقت بگير! و براى من آب گوارا طلب كن!

اى كربلا! صورت مرا با آبت تر كن و اين عطش مرگ‌آور را از من برطرف كن.

بر پيشانى من زخمى ديده مى‌شود كه هيچگاه بهبودى نمى‌يابد.

گفته شده كه رسيدن به سرزمين كربلا معجزه است و زمينش بسته است. (در حالى‌كه چنين نيست فلسطين كربلاى ديگرى است.)