مرگ تو رهگشاى آزادى و هدايت است و جراحت تو موجب بيرون آمدن از بندگى است و خونى كه بر شطّ فرات ريخته شد نهرى است كه رگهاى اجتماع را پر مى‌كند و در هر زمينى كه تشنه‌ى آب فرات است همواره جارى است. و پيوسته سر تو الگو و نشانه‌اى مانند سپيده‌دمان است و سينه تو مالامال از بزرگى است.

***
و غدا سينتصر الحسين
و غدا ستزهر كربلاء فى القلوب و فى الضّلوع
و غدا ستخرج كربلاء من متاهات الدّموع
و تثور أجيال الجياع... فليس بعد اليوم جوع
و غدا سينتصر الحسين بكلّ جيل للفداء
و تعلّم الدّنيا الكرامة و الإباء،
أرض تسمّى كربلا.٢

و فردا حسين پيروز خواهد شد و فردا كربلا در قلب‌ها شكوفا مى‌شود. و همواره در رثاى آن اشك ريخته مى‌شود و نسلها از آن سيراب مى‌شوند و پس از آن ديگر گرسنگى نيست و فردا حسين (ع) با تمام فرزندانش خود را فدا مى‌سازند و پيروزى را به نمايش مى‌گذارند و به دنيا كرامت و آزادمردى را ياد مى‌دهند. در سرزمينى كه كربلا ناميده شده است.

***
١ - و رمتنا الدّنيا بألف يزيد ***** و جبنّا، فليس فينا دماء
٢ - و مضينا حيرى تآكلنا الوهم ***** و أزرى بجدّنا الأعداء
٣ - سيّرتنا أهواءنا فخذلّنا ***** من لديه قد كان يرجى الشّفاء٣
١ و ٢ - دنيا را يزيديان فراگرفته‌اند و دشمنان روبه افزايش هستند، ولى خونى براى مبارزه و نجات از اين خذلان در جامعه وجود ندارد،

٣ - هوا و هوسها ما را به سوى خذلان سوق داده و شفايى براى دردهاى جامعه نيست.