دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٦٥
٥ - و در نزد قبيلهى «غنى» قطرهاى از خون ما هست كه روزى خونخواهى آن را خواهيم كرد.١
٦ - خداوند آن خانهها و اهلش را از رحمت خويش دور نگرداند، اگرچه اكنون بر خلاف ميل من آن خانهها خالى و بى ساكن گشته است.
٧ - شهادت اين فرزند بزرگ از آل هاشم در سرزمين طف، گردنهاى مسلمانان را خم و آنان را ذليل كرد. (مسلمانان را سرافكنده ساخت و باعث شد آنان به خوارى افتند.)
*** سليمان بن قته اشعارى در قتل عون بن عبد اللّه بن جعفر پسر
حضرت زينب (س) نيز سروده است:
١ - و اندبى ان بكيت
عونا أخاهم ***** ليس فيما ينوبهم بخذول
٢ - فلعمرى لقد اصيب ذو و القربى ***** فبكّى على المصاب الجليل٢
١ - اى ديده گريه كن بر عون، برادر آنان (فرزندان ابى طالب) كه در
آنچه بدانها رسيد دست از ياريشان نكشيد.
٢ - به جانم سوگند تو به مصيبت شهادت ذوى القرباى پيامبر (ص) مبتلا شدى. پس بر اين مصيبت طولانى هرچه مىتوانى گريه كن.٣