شيخ محمد رضا بن شيخ طاهر بن فرج اللّه بن محمد رضا بن عبد الشيخ بن محاسن كه نسبش به احلاف١ مى‌رسد. او از عالمان بزرگ و از شعراى قرن چهاردهم هجرى است، كه در روز عيد فطر سال ١٣١٩ ه‌. ق. در نجف اشرف متولد شد. مقدمات علوم و عربى و منطق را نزد پدر آموخت و سپس از محضر اساتيد نجف چون شيخ احمد كاشف الغطا و شيخ عبد اللّه ممقانى بهره‌مند گرديد و درس خارج فقه و اصول را نزد ايشان آموخت.

كتابخانه بسيار نفيسى داشت كه نسخه‌هاى خطّى و كتب ارزشمند ديگرى را در آن گرد آورده بود. وى صاحب آثار ارزشمندى مانند «الاعتقاد و الصحيح» در اصول دين. «الغدير فى الاسلام» و «على و الامامه» مى‌باشد. شيخ به سال ١٣٨٦ هجرى درگذشت.٢

-*- شيخ محمّد رضا قصايد و غزل و مراسلاتى در رثاى امام حسين (ع) سروده است:

اقم للحزن يا شيعي مأتم ***** ودع عنك الهنا هل المحرم
و خل الدمع من عينيك يهمي ***** ففاطم دمعها فيه همي دم٣
اى شيعه برخيز و بر اين حزن و اندوه ماتم بگير و اشك ديده‌ات را جارى ساز زيرا كه فاطمه (س) در اين مصيبت خون گريه مى‌كند.