دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٤٥٤
السيّد احمد على خان
سيد احمد بن سيد مطلّب بن على خان بن خلف بن عبد المطلّب مشعشعى حويزى، وى معاصر سيّد عبد اللّه بن نور الدّين نعمت اللّه جزايرى بود. او عالمى پرهيزگار و اديب و شاعرى پارسا در قرن دوازدهم هجرى است كه به سال ١١٦٨ ه. ق وفات يافت.١
احمد على خان در وصف فاجعه كربلا اشعارى سرود، و توصيف قلبى كه در آتش حزن مىسوزد و از درد پارهپاره مىگردد.
چشمانى كه چون سيل مىگريد و اشك او را كفايت نمىكند و به اين ماتم از خون مدد مىگيرد خواب و راحت را از او ربوده است.
شاعر در اين اشعار از گريه آسمان و زمين، ندبه انس و جن و ماتم همهى كائنات و همهى انبياء الهى سخن مىگويد.
***
١ - تبكى عليك بقان في
مدامعها ***** و ما بكت غير أنّ اللّه أبكاها
٢ - و اهتزت السبع و العرش العظيم ***** و لو لا اللّه أصبحت العلياء سفلاها
٣ - إلانس تبكي رزاياك التي عظمت ***** و الجن تجت طباق ألارض تنعاها
٤ - رزية حلّ في الإسلام موقعها ***** تنسى الرزايا و لكن ليس تنساها
٥ - آل النبي على ألاقتاب عارية ***** كيما يسرّ يزيد عند رؤياها
٦ - و راس أكرم خلق اللّه يرفعه ***** على السنان سنان و هو أشقاها
٧ - تبكي له أنبياء اللّه موجعة ***** و ما بكت لعظيم من رزاياها
٨ - و تستهيج له الأملاك باكية ***** و ما البكاء لشيء من سجاياها٢
١ - قلبم در آتش حزن تو مىسوزد و از درد پارهپاره مىشود و بر
ماتم تو خون مىگريم.
٢ - هفت آسمان و عرش عظيم پروردگار با اين مصيبت به لرزه درآمد و آسمان و زمين بر اين مصيبت گريست.
٣ - انس و جن و تمام كائنات به شدت بر اين عزا و ماتم مىگريند.
٤ - مصيبتى بر اسلام وارد شد كه مصيبتهاى ديگر در مقابل آن كوچك است و به فراموشى سپرده مىشوند امّا هيچگاه نمىشود اين مصيبت را فراموش كرد.
٥ - فرزندان رسول خدا (ص) برهنه و عريان در آفتابند.
٦ - سر گرامىترين مخلوق خداوند بر نيزه سنان كه شقىترين افراد بشر است بالا رفته است.
٧ و ٨ - همهى انبياء الهى بر پسر رسول خدا مىگريند. زيرا كه مصيبت بزرگتر از اين وجود ندارد.
***
١ - هى الطفوف فطف سبعا
بمغناها ***** فما لبكّة معنى دون معناها