دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٤٠١
٧١ - هو ابن الإمام
العسكري محمّد الت ***** قيّ النقىّ الطّاهر العلم الحبر
٧٢ - سليل علي الهادي و نجل محمّد الج ***** واد و من في أرض طوس له قبر
٧٣ - علىّ الرضا و هو ابن موسى الذي قضى ***** ففاح على بغداد من نشره عطر
٧٤ - و صادق وعد انّه نجل صادق ***** إمام به في العلم يفتخر الفخر
٧٥ - و بهجة مولانا الإمام محمّد ***** امام لعلم الأنبياء له بقر
٧١-٧٣ - او محمّد نام و پرهيزكار، پاك و پاكنهاد و داناى برجسته
فرزند پيشواى عسكرى است و نوادهى على هادى و بازماندهى محمّد جواد و آن آرميده
در طوس كه على رضا است و پسر موسى كه با گام نهادن در بغداد بوى خوش را در آنجا
بپراكند.
٧٤ - راستوعدهاى از زادگان امام صادق پيشواى راستگو كه گردنفرازها در دانش به او مىنازند.
٧٥ - شادى دل سرور ما امام محمّد همان پيشوايى كه دانش پيامبران را
همچون زمينى بشكافت و زيرورو كرد.
٧٦ - سلالة زين العابدين
الذي بكي ***** فمن دمعه يبس الأعاشيب مخضرّ
٧٧ - سليل حسين الفاطمىّ و حيدر ال ***** وصىّ فمن طهر نمى ذلك الطّهر
٧٨ - له الحسن المسموم عمّ فحّبذا الإ ***** مام الذي عمّ الورى جوده الغمر
٧٩ - سمىّ رسول اللّه وارث علمه ***** امام على آبائه نزل الذّكر
٨٠ - هم النّور نور اللّه جلّ جلاله ***** هم التين و الزيتون و الشفع و الوتر
٧٦ - نبيرهى زيور پرستندگان زين العابدين كه چندان بگريست تا از
سرشك ديدگانش گياهان خشك سيراب شد.
٧٧ - و نوادهى حسين فاطمى و شير خدا جانشين پيامبر آرى اين پاك جان از ميان آن پاكان برخاسته است.
٧٨ - حسن را كه زهر دادند عموى اوست و خنك آن رهبرى كه عموم آفريدگان را بخشش او فراگيرد.
٧٩ - همنام برانگيختهى خدا و وارث دانش او و رهبرى كه نامهى يادآور خدا بر نياكانش فرود آمده است.
٨٠ - آنانند فروغ - فروغ خداوند كه شكوه او بسى بزرگ است - آنانند
كه خداوند در سوره تين و زيتون١ و آيه شفع
و وتر٢ به نامشان
سوگند خورده است.
٨١ - مهابط وحي اللّه
خزّان علمه ***** ميامين في أبياتهم نزل الذّكر
٨٢ - و أسمائهم مكتوبة فوق عرشه ***** و مكنونة من قبل ان يخلق الذرّ
٨٣ - و لو لاهم لم يخلق اللّه آدما ***** و لا كان زيد في الأنام و لا عمرو
٨٤ - و لا سطحت أرض و لا رفعت سما ***** و لا طلعت شمس و لا أشرق البدر
٨٥ - و نوح به في الفلك لمّا دعانجا ***** و غيض به طوفانه و قضي الأمر
٨١ - محلهاى نزول فرمان خداوندند و گنجينههاى دانش او، فرخنده
مردمى كه نامهى يادآور خدا در سراهاى ايشان فرود آمد.
٨٢ - پيش از آنكه ذرّات گيتى آفرينش يابد، نامهاى آنان در بالاى تختگاهش در جهان برين نگاشته و گنجانده شد.