رثاى حسين «ع»:
١ - و هجرت قوما ما استجاز سواهم ***** قدما قرى الضيفان بالذيفان
٢ - إلا الأولى نزل الحسين بدارهم ***** و اختار أرضهم على البلدان
٣ - و سقوه إذ منعوا الشريعة بعدما ***** رفضوا الشريعة ماء كان يمان
٤ - حتى لقد ورد الحمام على الظما ***** أكرم به من وارد ظمآن
٥ - تاللّه ما نقضوا هناك بقتله ***** الايمان بل نقضوا عرى الإيمان
١ - از گروهى دور شدم كه براى غذاى مهمانان، سمّ مهلك تهيه كردند و قبل از آنان كسى اين‌چنين نكرده بود.

٢ - مگر كسانى‌كه حسين (ع) به منزل آنان فرود آمد و از بين تمام سرزمين‌ها، سرزمين آنها را اختيار كرد.

٣ - آنها بعد از رها كردن دين و جلوگيرى از رسيدن به آب، از آب شمشيرها سيرابش كردند.

٤ - تا اينكه او تشنه‌كام به طرف مرگ رفت. چه بزرگوار است كسى‌كه تشنه‌لب به سوى شهادت مى‌رود.

٥ - به خدا سوگند كه با كشتن حسين (ع) نه تنها ايمان خود بلكه اساس ايمان را درهم شكستند.
٦ - نزلوا على حكم السيوف و قد أبو ***** في اللّه حكم بني أبي سفيان
٧ - و تخيروا عز الممات و فارقوا ***** فيه حياة مذلة و هوان
٨ - و أنيخ فى تلك القفار حمامهم ***** فأتيح لحم الليث للسرحان
٩ - عجبا لهم نقلوا رؤسهم و قد ***** نقلوا فضائلهم عن القرآن
١٠ - فالمشركون أخف جرما منهم ***** و أشف يوم الحشر في الميزان٢
٦ - (حسين (ع) و يارانش) در راه خدا به فرمان شمشير گردن نهادند و زير بار فرزندان ابو سفيان نرفتند.

٧ - آنان مرگ باعزّت و افتخار را برگزيدند و از زندگى توأم با ذلّت و خوارى دست كشيدند.

٨ - مرگ آنان در اين بيابان منزل كرده بود، به همين جهت خوردن گوشت شيران براى گرگها آسان شده بود.

٩ - چه شگفت است كه سر آنها را (بالاى نيزه) جابه‌جا مى‌كنند، در همان حال از فضايل آنان‌كه در قرآن آمده حرف مى‌زنند.

١٠ - بنابراين در ميزان روز قيامت گناه مشركان از آنها سبكتر است.