دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٢٥٤
١٢ - و العيش غضّ و
الشباب مطيّة ***** للّهو غير بطيئة الإدراك
١٣ - أيّام لا واش يطاع و لا هوى ***** يعصى فنقصى من عنك اذزرناك
١٤ - و شفيعنا شرخ الشبيبة كلّما ***** رمنا القصاص من اقتناص مهاك
١٥ - و لئن أصارتك الخطوب إلى بلى ***** و لحاك ريب صروفها فمحاك
١١ - خوشا دوران وصل كه كامم روا بود و هجران نامراد.
١٢ - زندگى شاداب و خرّم، توسن مراد در بساط عيش و كامرانى تازان، كسى به گردش نرسيد.
١٣ - دهان سخنچين بسته، سلطان عشق فرمانروا، كام دل به هنگام زيارت روا بود.
١٤ - و چون از زيبارخان وحشى جوياى وصال مىگشتيم، شور جوانى شفيع درگاهشان بود.
١٥ - اگر حوادث روزگار تو را به نابودى كشاند، گردش زمانه به نيابت
از تو آن را درهم مىكوبد.
١٦ - فلطالما قضّيت فيك مآربي
***** و أبحت ريعان الشّباب حماك
١٧ - ما بين حور كالنجوم تزيّنت ***** منها القلائد للبدور حواكى
١٨ - هيف الحصور من القصور بدت لنا ***** منها الأهلّة لامن الأفلاك
١٩ - يجمعن من مرح الشبيبة خفّة ال ***** معتزّلين و عفّة النّساك
٢٠ - و يصدن صادية القلوب بأعين ***** نجل كصيد الطير بالأشراك
١٦ - به خدا كه روزگارى دراز با عيش و عشرت سركردم، مرغزار باصفايت
را به زير پا سپردم.
١٧ - در ميان حوريان سيم تن كه بسان اختران گردنبند زرّين بر سينه افشانده.
١٨ - لاغراندام، چون هلال تابان از كاخها سر برآورده.
١٩ - شور و شيدايى عشاق را با عفّت پارسايان به هم آميخته.
٢٠ - دلهاى شيدازده را با ديدگان شهلا صيد كرده چونانكه صيّاد،
مرغ را با دام.
٢١ - من كلّ مخطفة الحشا
تحكي الرشا ***** جيدا و غصن البان لين حراك
٢٢ - هيفاء ناطقة النطاق تشكّيا ***** من ظلم صامتة البرين ضناك
٢٣ - و كأنّما من ثغرها من نحرها ***** درّ تباكره بعود أراك
٢٤ - عذب الرّضاب كأنّ حشولثا ***** تهامسكا يعلّ به ذرى المسواك
٢٥ - تلك التي ملكت على بدلّها ***** قلبى فكانت أعنف الملاك
٢١ - باريكميان، گردن بلورين، با اندامى نرم و كشيده، چون شاخ
ارغوان.
٢٢ - كمربند زرّين، مزيّن به ياقوت و نگين، شكوه آرد از ستم خلخال سيمين بر ساق و ساعد مرمرين.
٢٣ - دندان چون درّ غلطان، مسواكى از چوب اراك بر كنار دهان.
٢٤ - لعابش چون آب حيات آويزان، مشك و عبير از كنارهى دندان با مسواك ريزان.
٢٥ - همان پريچهرى كه با كرشمه و ناز دل از كفم ربود، اما مهرى
نيفزود.
٢٦ - إنّ الصّبى يا نفس
عزّ طلابه ***** و نهتك عنه و اعظات نهاك
٢٧ - و الشيب ضيف لا محالة مؤذن ***** برداك فاتّبعي سبيل هداك