دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٢٤١
٤١ - دعىّ سعى سعى
الاسود و قدمشى ***** سواه إليها أمس مشى الخوالف
٤٢ - و أغرى بك الحسّاد أنّك لم تكن ***** على صنم فيما رووه بعاكف
٤٣ - و كنت حصان الجيب من يد غامر ***** كذاك حصان العرض من فم قاذف
٤٤ - و ما نسب ما بين جنبىّ تالد ***** بغالب ودّ بين جنبىّ طارف
٤٥ - و كم حاسد لى ودّ لو لم ***** يعش و لمانابله فى تأبينكم و اسايف
٤٢ - ازاينرو حاسدانت به كين برخاستند كه همگان دانند مانند آنان
براى بت سجده نبردى.
٤٣ - دست آلودگان به دامن طهارتت نرسيد، دهان بدگويان، حسبت را نيالود.
٤٤ - اين افتخارى كهن كه از خون تبارم در رگ و پى دارم، افزون نشمارم از مهرى كه تازه به دل مىپرورانم.
٤٥ - بسا حاسدان كه آرزو دارند كاش در زمرهى خفتگان بودند و من در
برابر آنان با زبانى چون تير و شمشير به دفاع و حمايت برنمىخاستم.
٤٦ - تصرّفت فى مدحيكم
فتركته ***** بعضّ علىّ الكفّ عضّ الصوارف
٤٧ - هواكم هو الدنيا و أعلم أنّه ***** يبيّض يوم الحشر سود الصحائف١
٤٦ - در ثنا و ستايشتان داد سخن دادم و اين دشمن بدخواه تو است كه
از خشم دست به دندان مىگزد.
٤٧ - عشق شما با تمام دنيا برابر است، و دانم روز حشر، سيهنامه اعمالم را سپيد خواهد كرد.
***
مدح اهل بيت (ع):
١ - سلا من سلا: من بنا
الستبدلا؟! ***** و كيف محا الآخر الأوّلا؟!
٢ - و أىّ هوى حادث العهد أم ***** س أنساه ذاك الهوى المحولا؟!
٣ - و اين المواثيق و العاذلات ***** يضيق عليهن أن تعذلا؟!
٤ - أكانت أضاليل وعد الزما ***** ن أم حلم الليل ثم النجلى؟!
٥ - و ممّا جرى الدمع فيه سؤا ***** ل من تاه بالحسن أن يسألا
١ و ٢ - آنكه از ما دل بريد. ندانم چهكسى را برگزيد؟ چگونه مهر
نوين عشق ديرين را از ياد برد.
٣ - آن پيمانهاى مؤكد كجا شد؟ و آن عشق آتشين كه ملامت ناصحان را به چيزى نشمرد؟
٤ - آرزوهاى خام بود كه با گذشت ايّام از سر بنهاد؟ يا روياى شبانه كه با سپيدهى صبح از ميان برخاست؟
٥ - اشكهاى جارى نه از سوز دل بود؟ خدا را، پاسخ دهيد عاشق
سرگردان را.
٦ - اقول «برامة»: يا
صاحبى ***** معاجا - و إن فعلا -: أجملا
٧ - قفا لعليل فإن الوقوفو ***** إن هو لم يشفه علّلا
٨ - بغربى «وجرة» ينشدنه ***** و إن زادنا صلة - منزلا
٩ - و حسناء لو أنصفت حسنها ***** لكان من القبح أن تبخلا
١٠ - رأت هجرها مرخصا من دمى ***** على النأى علقا قديما غلا