٣٢ - و أبوهم قد ردّ للشمس بيضا ***** و هى كادت لوقتها أن تغورا
٣٣ - و قضى فرضه أداء و عادت ***** لغروب و كوّرت تكويرا
٣٤ - و أبوهم يروى على الحوض من وا ***** لاهم و يردّ عنه الكفورا
٣٥ - و أبوهم يقاسم النار و الجنّة ***** في الحشر عادلا لن يجورا
٣١ - مى‌گفت: «اگر خواستمى، دست بر اختران آسمان سودمى، وه چه با اقتدار بودم آن دم.»

٣٢ - همان‌كه خورشيد مغرب براى او بازگشت، سفيد و رخشان.

٣٣ - چون نماز پسين به وقت بگذاشت، روان شد به سوى مغرب شتابان.

٣٤ - همان‌كه ساقى كوثر باشد، نوشاند دوست را و محروم سازد دشمنان.

٣٥ - فرماندار «حشر» كه دوزخيان را در دوزخ و بهشتيان را در بهشت جاودان جاى دهد.
٣٦ - و أبوهم برا الإله له شبها ***** لأملاكه سميعا بصيرا
٣٧ - فإذا اشتاقت الملائك زارته ***** فناهيك زايرا و مزورا
٣٨ - و أبوهم أحيا لميت بصرصر ***** بعد ما كان فى الثرى مقبورا
٣٩ - و أبوهم قال النبىّ له قولا ***** بليغا مكرّرا تكريرا
٤٠ -: أنت خدنى و صاحبى و وزيرى ***** بعد موتى أكرم بذاك وزيرا
٣٦ - خداى را فرشته‌اى است مقرب به صورت على بر فراز كيهان.

٣٧ - فرشتگان كه شوق لقايش دارند به زيارت شتابند، به‌به از زائر و ميزبان.

٣٨ - همان‌كه در «صرصر١» مرده‌اى را زنده ساخت، از گورش برآمد لبيك‌زنان.

٣٩ - آن على كه پيامبر خدا، مكرر در مكررش فرمود: با بانگ بلند:

٤٠ - «توئى رفيق من! دمساز من! وزير و خليفه‌ى من، وه چه وزيرى خردمند!
٤١ - أنت منى كمثل هرون من موسى ***** و لم أبتغى سواه ظهيرا
٤٢ - و أبوهم أودى بعمرو بن ودّ ***** حين لا قاه في العجاج أسيرا
٤٣ - و أبوهم لباب خيبر أضحى ***** قالعا ليس عاجزا بل جسورا
٤٤ - حامل الراية التى ردّها بالأمس ***** من لم يزل جبانا فرورا
٤٥ - خصّه ذو العلا بفاطمة عرسا ***** ثمّ أعطاه شبّرا و شبيرا
٤١ - تويى جايگزين من همچو هارون جايگزين موسى. ازاين‌رو پشتيبان ديگر نخواهم.»

٤٢ - همان كه در پهنه‌ى ميدان «عمرو بن عبدود» را بر خاك هلاك افكند.

٤٣ - و در خيبر با دليرى و جسارت از جاى بركند.

٤٤ - فاتحانه پرچم را بر دوش كشيد كه روز قبل به دست مردى زبون و ترسو نگون گشت.

٤٥ - آن‌كه به فرمان حق جفت فاطمه شد و ديدگانش با ميلاد شبّر و شبير روشن گشت.
٤٦ - و هم باب ذى الجلال على آدم ***** فارتدّ ذنبه مغفورا