رثاى حسين بن على (ع):
١ - للّه ما صنعت فينا يد البين ***** كم من حشا أقرحت منّا و من عين‌؟!
٢ - مالى و للبين‌؟! لا أهلاّ بطلعته ***** كم فرّق البين قدما بين الفين‌؟!
٣ - كانا كغصنين فى أصل غذاؤهما ***** ماء النعيم و فى التشبيه شكلين
٤ - كأنّ روحيهما من حسن الفهما ***** روح و قد قسّمت ما بين جسمين
٥ - لا عذل بينهما فى حفظ عهدهما ***** و لا يزيلهما لوم الغذولين
١ - خدا را، جدائى به روزگار ما چه آورد، كه دلها داغديده و ديده‌ها اشكبار آمد؟!

٢ - مرا با جدائى چه كار؟ طلعتش ناخجسته باد! چگونه بين دوستان تفرقه انداخت‌؟!

٣ - بسان دو شاخه تر از يك ريشه آب مى‌خورند: شاداب و خرّم، با شمايل يكسان.

٤ - در اثر مهر و الفت گويا يك روح در دو پيكر باشند.

٥ - در حفظ عهد آن دو نكوهش هيچ نكوهشگرى نمى‌تواند رابطه‌ى ميان آن دو را از بين ببرد.
٦ - لا يطمع الدهر فى تغيير ودّهما ***** و لا يميلان من عهد إلى مين
٧ - حتّى إذا أبصرت عين النوى بهما ***** خلّين فى العيش من همّ خليّين
٨ - رماهما حسدا منه بداهية ***** فأصبحا بعد جمع الشمل ضدّين
٩ - فى الشّرق هذا و ذا فى الغرب منتئيا ***** مشرّدين على بعد شجيّين
١٠ - و الدهر أحسد شىء للقريبين ***** يرمى و صالهما بالبعد و البين
٦ - روزگار نتوانست با همه مكر و فسونش، تخم اختلاف در ميان پاشد و نه آن دو عهد مودّت زير پا گذاشتند.

٧ - آخر، چشم «سفر» به آن دو يار جانى افتاد كه بى‌دغدغه و آرام به زندگى خود ادامه دهند.

٨ - تير بلايى در كمان نهاد و مصيبتى به بار آورد، بعد از سالها مهر و الفت آن دو را از هم جدا كرد.

٩ - يكى در شرق و ديگرى در غرب، پراكنده و زار، رانده و اندوهبار.

١٠ - آرى روزگار، نسبت به دوستان يكدل حسودتر است كه روز وصل را به شب فراق تبديل كند.
١١ - لا تأمن الدّهر إنّ الدهر ذو غير ***** و ذو لسانين فى الدّنيا و وجهين
١٢ - أخنى على عترة الهادى فشتّتهم ***** فماترى جامعا منهم بشخصين
١٣ - كأنّما الدّهر آلا أن يبدّدهم ***** كعاتب ذى عناد أو كذى دين
١٤ - بعض بطيبة مدفون و بعضهم ***** بكربلاء و بعض بالغريّين
١٥ - و أرض طوس و سامرّا و قد ضمنت ***** بغداد بدرين حلاّ وسط قبرين
١١ - به روزگار دل مبند كه رنگ‌ووارنگ و با دو چهره و دو زبان است.

١٢ - جفا كرد بر خاندان محمد كه به هر ديارشان پراكنده ساخت: دو تن در يكجا نباشند.