دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٦٢
١٣ - هم النبا العظيم و
فلك نوح ***** و باب اللّه و انقطع الخطاب١
١ - با آل محمد، راه حق شناخته آمد و در خانهى آنان، قرآن فرود
شد.
٢ - همانهايند «كلمات» و «اسماء»٢ كه پرتوشان بر آدم دميد و بدين ميمنت توبه او پذيرفته شد.
٣ - آنان حجت خدايند بر همگان، نه به خودشان و نه فرمانشان كس شك نخواهد برد.
٤ - بازمانده حقيقت عليا و شاخههاى درخت توحيداند، با بيان شيرين آنان خطاب الهى واضح گشت.
٥ - اخترانى كه در هر عصر و دورهاى آماده ارشاد همگاناند، پس آنها مشعل هدايتاند.
٦ - ذرّيهى احمد (ص) و فرزندان على (ع) خليفه رسول خدا، پس آنها حقيقت محض و لب لباباند.
٧ - در هر رشته از عظمت و سيادت به نهايت رسيدهاند، پس جانشان پاك و طاهر گشت.
٨ - اگر دانشپژوهان از دسترسى به حقيقت بازمانند، بايد نزد آنها شتابند.
٩ - دوستى آنها همان صراط مستقيم است كه به حق منتهى مىشود ولى اين راه بدون مشقت طى شدنى نيست.
١٠ - خصوصا ابو الحسن على كه در روز نبرد جايگاهى دارد كه همگان خائفاند.
١١ - گويا نوك نيزهاش خاطره است كه يكسر به دلها فرو مىرود.
١٢ - و شمشير برّانش مانند بيعتى كه در غدير خم گرفت، بر گردن همگان نشست.
١٣ - آرى آنهايند «خبر بزرگ٣» و همانهايند كشتى نوح و هم شاهراه حقيقت چون وحى منقطع گشت.