دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٤٧
٢٤ - من كان أوّل من حوى
القرآن من ***** لفظ النبىّ و نطقه و تلاه؟!
٢٥ - من كان صاحب فتح خيبر؟ من رمى ***** بالكفّ منه بابه و دحاه؟!
٢١ - اين است وصيّت پيامبر در امر خلافت او، اى كسىكه گوئى پيامبر
وصيّت نكرده است.
٢٢ - قرآن را كه در فضيلت او نازل شده بخوانيد و در آن تأمّل كرده، مضمون آن را بفهميد.
٢٣ - اگر دربارهى او جز سوره «هل اتى» هيچ آيهى ديگرى نازل نشده بود، او را كفايت مىكرد.
٢٤ - چه كسى براى اولين بار قرآن را از بيان پيامبر، و لفظ او دريافت داشته و آنرا تلاوت كرده است؟
٢٥ - چه كسى صاحب فتح خيبر بود. و در خيبر را با دست خود پرتاب
كرده و دور انداخته است؟!
٢٦ - من عاضد المختار من
دون الورى؟ ***** من آزر المختار من آخاه؟!
٢٧ - من بات فوق فراشه متنكّرا ***** لمّا أطلّ فراشه أعداه؟
٢٨ - من ذا أراد إلهنا بمقاله *****: ألصّادقون القانتون سواه؟!
٢٩ - من خصّه جبريل من ربّ العلى ***** بتحيّة من ربّه و حباه؟!
٣٠ - أظننتم أن تقتلوا أولاده ***** و يظلّكم يوم المعاد لواه؟!
٢٦ - چه كسى در ميان همهى مردم پيامبر مختار را همكارى كرد و به
كمك برخاست و چه كسى با او برادر شد؟
٢٧ - چه كسى بهطور ناشناس در بسترش شب را گذرانيد، وقتى دشمنان بر بسترش سر برآورده بودند.
٢٨ - مقصود خداى، از گفتار: «الصّادقون القانتون»، چه كسى جز اوست؟
٢٩ - چه كسى را جبرئيل از طرف خداوند بزرگ، به تحيّت و درود گرامى داشت.
٣٠ - آيا گمان كرديد فرزندانش را بكشيد، در روز قيامت در زير پرچم
او باشيد؟!
٣١ - أو تشربوا من حوضه
بيمينه ***** كأسا و قد شرب الحسين دماه؟!
٣٢ - طوبى لمن ألقاه يوم اوامه ***** فاستلّ يوم حياته و سقاه
٣٣ - قد قال قبلى فى قريض قائل *****: ويل لمن شفعائه خصماه
٣٤ - أنسيتم يوم الكساء و إنّه ***** ممّن حواه مع النبىّ كساه؟!
٣٥ - يا ربّ إنّى مهتد بهداهم ***** لا أهتدى يوم الهدى بسواه
٣١ - يا از دست او از حوض كوثر آب بنوشيد و حال آنكه حسين را به
خونش آب داديد؟!
٣٢ - خوشا به حال كسىكه روز تشنگىاش، او را ملاقات كند و در زندگى كارى كرده باشد كه سيرابش نمايد.
٣٣ - پيش از من در شعر گويندهاى گفته بود: واى به كسىكه شفيعانش فرداى محشر دشمنانش باشند.
٣٤ - آيا روز واقعهى كساء را فراموش كرديد و ندانستيد او يكى از اصحاب كساء است؟
٣٥ - بار پروردگارا من به هدايت آنان، راه يافتهام و روز هدايت به
راه ديگران نروم.
٣٦ - أهوى الذى يهوى
النبىّ و آله ***** أبدا و أشنأ كلّ من يشناه
٣٧ - و أقول قولا يستدلّ بأنّه ***** مستبصر من قاله و رواه
٣٨ - شعرا يودّ السامعون لو أنّه ***** لا ينقضى طول الزّمان هداه