مدح اهل بيت (ع):
١ - قوم سماؤهم السيوف و أرضهم ***** أعداؤهم و دم النّحور بحورها
٢ - يستمطرون من العجاج سحائبا ***** صوب الحتوف على الزحوف مطيرها
٣ - و حنادس الفتن التى إن أظلمت ***** فشموسها آرائهم و بدورها
٤ - ملكوا الجنان بفضلهم فرياضها ***** طرّا لهم و خيامها و قصورها
٥ - و إذا الذّنوب تضاعفت فبحبّهم ***** يعطى الأمان أخا الذنوب غفورها
٦ - تلك النجوم الزّهر فى أبراجها ***** و من السنين بهم تتمّ شهورها١
١ - من از قومى سخن مى‌گويم كه آسمانشان شمشير و زمينشان دشمنان و خون گلوهاى دشمنان درياهاى آنانست.

٢ - از گرد و غبار نبرد به عنوان ابر، باران مى‌طلبند. باران مرگ بر گروه دشمنانشان.

٣ - و چون تاريكى‌هاى فتنه، تيرگى فزايد، خورشيد و ماه آن را آراء و افكارشان تشكيل دهد.

٤ - به فضل اينان مى‌توان بهشت را خريد و باغهاى آن‌همه و خيام و قصورشان از آن آنها است.

٥ - وقتى گناهان متراكم شد به مهر آنان گنهكار مى‌تواند غفران يابد.

٦ - اينان اختران رخشان در برج‌هاى فلك و سال، به تعداد آنان ماههايش تكميل مى‌شود.