دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٣٢
مرثيه ابا عبد اللّه الحسين (ع):
١ - ذكر يوم الحسين
بالطفّ أودى ***** بصماخى فلم يدع لى صماخا
٢ - متبعات نساؤه النوح نوحا ***** رافعات إثر الصراخ صراخا
٣ - منعوه ماء الفرات و ظلّوا ***** يتعاطونه زلالا نقاخا
٤ - بأبى عترة النبىّ و أمّى ***** سدّ عنهم معاند أصماخا
٥ - خير ذا الخلق صبية و شبابا ***** و كهولا و خيرهم أشياخا
١ - ياد روز حسين (ع) در كربلا گوشم را برده و پردهى صماخى برايم
باقى نگذاشت.
٢ - زنان حرم پيوسته صداى گريه و سوگشان شنيده مىشود، و پىدرپى صداى شيون از آنها بلند است.
٣ - او را از آب فرات بازداشتند و خود آن آب زلال و خنك را دست به دست به هم تعارف كردند.
٤ - پدر و مادرم فداى عترت پيامبر باد، و گوش معاندشان كر باد.
٥ - كسانىكه كودكان، جوانان، سالمندان و پيرانشان، بهترين خلق
خدايند.
٦ - أخذوا صدر مفخر
العزّ مذكا ***** نوا و خلّوا للعالمين المخاخا
٧ - ألنقيّون حيث كانوا جيوبا ***** حيث لا تأمن الجيوب اتّساخا
٨ - يألفون الطوى إذا ألف النّا ***** س اشتواء من فيئهم و اطّباخا
٩ - خلقوا أسخياء لا متساخي ***** ن و ليس السخىّ من يتساخى
١٠ - أهل فضل تناسخوا الفضل شيئا ***** و شبابا أكرم بذاك انتساخا
٦ و ٧ - در نهان خود صدر جايگاه افتخار عزت را گرفتند و براى مردم
ديگر جهان، مانند مغز و لباند. در وضعى كه از پاكدلى ديگران تأمينى نيست اينان
همه پاكدلانند.
٨ - اينان در همان وقتىكه مردم از سهم آنان به غذاهاى بريان و پخته عادت كردهاند، به گرسنگى خو گرفتهاند.
٩ - اينان با سخاوت آفريده شدهاند، نه متظاهر به سخاوت. و هيچگاه سخاوتمند، مانند متظاهر به سخاوت نيست.
١٠ - اينان اهل فضيلتاند و فضيلت در پير و جوانشان درجهاى است كه
اسم فضيلت را به خود نسخ كردهاند.
١١ - بهواهم يزهو و يشمخ
من قد ***** كان فى النّاس زاهيا شمّاخا
١٢ - يابن بنت النبىّ أكرم به ابنا ***** و بأسناخ جدّه أسناخا
١٣ - و ابن من وازر النبىّ و والا ***** ه و صافاه فى «الغدير» و واخى
١٤ - و ابن من كان للكريهة ركّا ***** با و فى وجه هولها رسّاخا
١٥ - للطلى تحت قسطل الحرب ضرّا ***** با و للهام فى الوغى شدّاخا
١٦ - ذو الدّماء التي يطيل موالي ***** يه اختضابا بطيبها و التطاخا
١٧ - ما عليكم أناخ كلكله الدهر و لكن على الأنام أناخا١
١١ - هركس در جامعه بدرخشد ***** و بزرگى يابد به عشق آنان مىدرخشد و به بزرگى آنان به مقام بلند
نائل گردد.
١٢ - اى فرزند دخت پيامبر! چه فرزند با كفايتى از پيغمبر هستى، و چه سنخيت كاملى با نياى خود دارى!