دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٠٥
٣٧ - خانههايى كه محل نماز و روزه بود و جايگاه تقوا و پاكى و خوبىها و نيكويىها و زيبايىها بود.
٣٨ - خانههايى كه تيم «ابو بكر» را سزاوار نيست در اطراف آن گام نهند و نه ابن صهاك «عمر بن خطاب» كه هتاك حرمتهاست.
٣٩ - خانههايى كه ستم ستمگران گردنكش، ويرانشان كرده است، نه گذر روزها و سالها.
٤٠ - خانههايى كه مهبط جبريل امين بود، آن پيامآور وحى الهى كه
از جانب خدا، با سلام و بركتها بر پيامبر نازل مىشد. خانههايى كه هر صبح و شام
به پيروان آن، وحى الهى بر پيغمبر نازل مىشد.
٤١ - لقد آمنت نفسي بكم
في حياتها ***** و انّي لارجو الأمن بعد ممات
٤٢ - قفا نسأل الدّار الّتى خفّ أهلها ***** متى عهدها بالصّوم و الصّلوات
٤٣ - و أين الاولى شطّت بهم غربة النّوى ***** أفانين فى الآفاق (الاقطار) مفترقات
٤٤ - هم أهل ميراث النّبيّ اذا اعتزّوا ***** و هم خير سادات و خير حمات
٤٥ - أذا لم نناج اللّه في صلواتنا ***** باسمائهم لم يقبل الصّلوات
٤١ - همانا من به شما در زندگىام ايمان آوردم و اميد من آن است كه
پس از مرگ قرين و همخانهى امنيت و آسايش باشم.
٤٢ - دمى درنگ كن اى همراه! تا از اين خانههاى خاموش و متروك كه اهل آنها پراكنده و اندك گشتهاند، بپرسيم: از عهد شما با نماز و روزه چه سالهاى دور و درازى گذشته است.
٤٣ - بپرسيم: كجايند كسانىكه دست بيدادگر غربت آنان را پراكنده ساخته است؟ كجايند شاخههاى درخت نبوت كه دستهاى جفاكار، آنها را شكسته و هريك را به سويى افكنده است!
٤٤ - آنان كه در غربت پراكندهاند، وارثان پيامبرند، هرگاه نسبت خويش را بيان كنند و بهترين سروران مردمند و والاترين پاسداران و حاميان حقيقتند.
٤٥ - اگر در نمازهاى خود، خداوند را به نام آنان نخوانيم،
نمازهايمان در درگاه خداوند پذيرفته نخواهد بود.
٤٦ - مطاعيم فى الاعسار
فى كلّ مشهد ***** لقد شرّفوا بالفضل و البركات
٤٧ - و ما النّاس إلا غاصب و مكذّب ***** و مضطغن ذو إحنة و ترات
٤٨ - اذا ذكروا قتلى ببدر و خيبر ***** و يوم حنين أسبلوا العبرات
٤٩ - فكيف يحبّون النّبيّ و رهطه ***** و هم تركوا أحشاءهم و غرات
٥٠ - لقد لا ينوه في المقال و أضمروا ***** قلوبا على الاحقاد منطويات
٤٦ - سختى مردانى كه هنگام قحطى و گرسنگى، آنگاه كه آسمان و زمين
بر مردمان بخل مىورزد، هركجا حاضر شوند گرسنهيى باقى نمىماند. به راستى كه آنان
به فضل و بركات الهى شرف يافتهاند.
٤٧ - و دشمنان اهل بيت، مردمان غاصب و منكر حق و حاسدان و كينهتوزند كه خونخواه پدران كافر و مشرك خود هستند.١