شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٧٩ - تفسير و إن يكاد الذين كفروا ليزلقونك بأبصارهم، الآية

يا رسول اللَّه در آن نادى كسان‌

مى‌زنند از چشم بد بر كركسان‌

از نظرشان كلّه شير عرين‌

واشكافد تا كند آن شير أنين‌

بر شتر چشم افكند همچون حِمام‌

و آن گهان بفرستد اندر پى غلام‌

كه برو از پيه اين اشتر بخر

بيند اشتر را سقط او راه، بر[١]

سر بريده از مرض آن اشترى‌

كو به تگ با اسب مى‌كردى مِرى‌

كز حسد وز چشم بد بى‌هيچ شك‌

سير و گردش را بگرداند فلك‌

آب پنهان است و دولاب آشكار

ليك در گردش، بود آب اصل كار

چشمِ نيكو شد دواى چشم بد

چشم بد را لا كند زير لگد

سبق رحمت راست و او از رحمت است‌

چشم بد محصول قهر و لعنت است‌

رحمتش بر نقمتش غالب شود

چيره زين شد هر نبى بر ضدّ خود

كو نتيجه رحمت است و ضدّ او

از نتيجه قهر بود آن زشت رو