نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٩٩ - يأجوج و مأجوج چه كسانى هستند

دو نمونه‌مختلف مى‌توان‌يافت: حيات بدويّت و اوّليه، حيات شهرنشينى و زراعت.

سيل هجوم در آن زمان از سال ١٥٠٠ ق. م. تا سنه ١٠٠٠ ق. م. ادامه‌داشت.

دوره سوم از هزاره قبل از ميلاد آغاز مى‌شود. در اين زمان صحبت از اقوامى وحشى در اطراف درياى خزر و درياى سياه به ميان مى‌آيد كه در هر نقطه به نامى خوانده مى‌شوند. بعدها در حدود سالهاى ٧٠٠ ق. م. نام قبايل «سيت» به ميان مى‌آيد كه به آسياى غربى هجوم مى‌برند.

آغاز دوره چهارم را بايد قرن ششم ق. م. دانست. در اين زمان كورش ظاهر مى‌شود، دو كشور پارس و ماد، يكى مى‌شود و شرايط، يكباره تغيير مى‌كند و آسياى غربى از هجوم قبايل سيت نجات مى‌يابد.

دوره پنجم با قرن سوم قبل از ميلاد آغاز مى‌شود. در اين زمان قبايل مذكور به جاى آسياى غربى، متوجه چين مى‌شوند. مورّخان چينى اين قوم را به «هيونگ نو» (Hiung -nu) موسوم ساخته‌اند. بعدها همين كلمه به «هُوْن» تبديل شد. در همين زمان امپراطور چين موسوم به «شين هوانك تى» ديوار بزرگ چين را در برابر هجوم آنان برپا داشت كه در ظرف ده سال پايان يافت. چون ديوار از هجوم اقوام مزبور به چين جلوگيرى كرد، طبعاً مجدّداً متوجه آسياى وُسطى‌ شدند.

دوره ششم هجوم قبايل فوق را بايد در قرن چهارم ميلادى جست و جو كرد و اين در زمانى است كه زير لواى قائد بزرگشان «آتيلا» به اروپا هجوم بردند و امپراطورى و تمدن رُم را يكباره پايان بخشيدند.

دوره هفتم مربوط به قرن ١٢ ميلادى است كه طوايف زيادى از سرزمين مغولستان به رهبرى چنگيزخان به آسياى غربى هجوم برد و تمدن عربى و شهر بغداد را برانداخت.[١]

تاريخ نگاران ياد مى‌كنند كه اين قبايل فساد بسيارى در زمين به راه انداختند و از مردمان سلب امنيت كردند. تمدنهاى زيادى را از ميان برده، خونهاى بسيارى ريختند و چه كشته‌ها و چه نسلهايى را كه به تباهى نكشاندند. بنابراين آنان فسادگران در زمين بودند؛ همان گونه كه قرآن كه بى‌ترديد راست‌ترين سخن است،

[١] . كورش كبير، ص ٢٧٤- ٢٧٦.