نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٦٨ - نمونههاى ديگرى از آيات موهم اختلاف و تناقض

نيكى برده مى‌شود.

در داستان موسى عليه السلام نيز خداوند فرمود: «وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي»[١]. در اين عبارت، خداوند نمى‌خواهد به موسى بفرمايد تو را دوست دارم؛ گرچه واقعاً او را دوست مى‌دارد، بلكه در مقام بيان اين معنى است كه‌اى موسى! من تو را محبوب دلها و جانها قرار دادم و همين امر سبب نجات وى از دسيسه‌ها و جنايات فرعون شد؛ در حالى كه فرعون پسران نوزاد بنى اسرائيل را مى‌كشت تا موسايى به دنيا نيايد.[٢]

پرسش: خداوند مى‌فرمايد: «وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً»[٣]. «سُبات» همان «نوم» است.

پس چگونه خداوند نوم را نوم قرار داده است؟

پاسخ: كلمه «سُبات» به معناى «نوم» نيست، بلكه به معناى آسايش و راحتى است و معناى آيه اين است كه «ما خواب را مايه آسايش و راحتى بدنهاى شما قرار داديم» و اينكه روز شنبه «يوم السّبت» ناميده شده، از آن جهت است كه مردم روز جمعه گرد هم آمده بودند و روز شنبه از تلاش فارغ شده بودند و به همين سبب به بنى اسرائيل گفتند: امروز (شنبه) استراحت كنيد و كار و تلاش را وا نهيد و از آن رو يوم السّبت، روز استراحت و آسايش ناميده شد.

اصل كلمه «سَبت» نيز به معناى دراز كشيدن است؛ لذا به مرد لَميده و دراز كشيده كه در حال استراحت است، «رجلٌ مسبوت» گفته مى‌شود. همچنين وقتى زنى از كارش فراغت مى‌يابد و موى سرش را باز مى‌كند و به شانه كردنش مى‌پردازد، مى‌گويند: «سَبَتت المرأة شَعرها».[٤] ابو وجزه سعدى مى‌گويد:

[١] . طه/ ٣٩.

[٢] . تأويل مشكل القرآن، ص ٧٩.

[٣] . نبأ/ ٩.

[٤] . تأويل مشكل القرآن، ص ٨٠.

[٥] . اگر مويش را پريشان سازد، مانند تارهايى كه زنانِ بافنده قبيله خثعم مى‌بافتند، با وزش باد به حركت در مى‌آيد.