وى از ياران امام سجاد (ع) بود كه در سفر اهل بيت امام حسين (ع) از شام به مدينه همراه آنان بود. وى در دمشق محافظ و مأمور رسيدگى به اهل بيت (ع) بود. هنگام ورود به مدينه به دستور امام سجاد (ع) مأمور شد زودتر به مدينه برود و خبر ورود كاروان اهل بيت را به اطلاع مردم برساند. او كه همچون پدرش طبع شعر داشت در مسجد النّبى خبر شهادت امام (ع) و بازگشت قافله‌ى حسينى را به اطلاع مردم رساند.

نام او را بشر و نام پدرش را حذلم هم گفته‌اند. امام سجاد (ع) براى او و پدرش طلب مغفرت فرمود. بشير در شام محافظ و مأمور رسيدگى به امور اهل بيت بود.

-*-
١ - يا اهل يثرب لا مقام لكم بها ***** قتل الحسين فادمعى مدرار
٢ - الجسم منه بكربلاء مضرّج ***** و الرأس منه على القناة يدار
٣ - يا أهل يثرب شيخكم و إمامكم ***** ما منكم أحد عليه يغار١
١ - اى اهل مدينه! ديگر در مدينه جاى ماندن نيست، حسين (ع) كشته شد و اشك من به شدّت فرو مى‌ريزد.

٢ - بدن او در كربلا به خاك و خون آغشته شد و سرش بر نيزه‌ها به گردش درآمد.

٣ - اى اهل مدينه! امام حسين (ع) شيخ و امام شماست. آيا كسى از شما براى او غيرت نمى‌ورزد؟

*** بشير گويد مردم جمع شدند و من گفتم: امام سجاد (ع) با عمه‌ها و خواهران در نزديكى شهر فرود آمده‌اند. زن و مرد، گريان و شيون‌كنان بيرون دويدند. در همان وقت كنيزكى را ديدم كه اين ابيات سوزناك را مى‌خواند:
١ - نعى سيّدي ناع نعاه فأوجعا ***** و أمرضني ناع نعاه فأفجعا
٢ - فعيّنّي جودا بالدّموع و اسكبا ***** وجودا بدمع بعدد معكما معا
٣ - على من دهى عرش الجليل فزعزعا ***** فأصبح هذا المجد و الدين أجدعا
٤ - على ابن نبىّ اللّه و ابن وصيّه ***** و ان كان عنّا شاحط الدّار اشسعا
١ - خبردهنده‌اى، خبر مرگ مولاى مرا داد و دلم را به درد آورد. با آن خبر مرا بيمار ساخت و اندوهگين كرد.

٢ - پس اى چشمها فراوان اشك بريزيد، باز هم اشك بريزيد و با هم اشك بريزيد.

٣ - بر آن كسى‌كه مصيبت او، عرش خداى بزرگ را به لرزه درآورد. پس اين مجد و بزرگى و دين، ناقص و خوار گشتند.

٤ - بر پسر دختر پيغمبر و جانشين او گريه كن! اگرچه منزل و سراى او از ما سخت دور است.