تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٧
خويش را فداى او سازد، به زمين برويد و حافظ و نگهبان او باشيد.
هنگامى كه جبرئيل بالاى سر و ميكائيل پايين پاى على عليه السلام نشسته بودند جبرئيل مىگفت: «بَه، بَه آفرين بر تو اى على! خداوند به واسطه تو بر فرشتگان مباهات مىكند».
در اين هنگام آيه فوق نازل گرديد «١» و به همين دليل آن شب تاريخى «ليلة المبيت» ناميده شده است.
«ابنعباس» مىگويد: اين آيه هنگامى كه پيغمبر از مشركان كناره گرفته بود و به سوى غار مىرفت درباره على عليه السلام كه در بستر پيغمبر خوابيده بود نازل شد. «٢»
«ابو جعفر اسكافى» مىگويد: جريان خوابيدن على عليه السلام در بستر پيغمبر صلى الله عليه و آله به تواتر ثابت شده و غير از كسانى كه مسلمان نيستند و افراد سبك مغز آن را انكار نمىكنند. «٣»- «٤»
تفسير:
فداكارى بزرگ در شب تاريخى هجرت
گر چه آيه فوق- همان طور كه در شأن نزول آن ذكر شد- مربوط به ماجراى