تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤٥
تفسير:
برترين آئين الهى اسلام است
تاكنون بحثهاى مشروحى در آيات گذشته، درباره مذاهب پيشين آمد، در اين آيات، بحث درباره اسلام آغاز مىشود، و توجه اهل كتاب و پيروان اديان گذشته را به آن جلب مىكند.
در آيه نخست مىفرمايد: «آيا آنها غير از آئين خدا مىطلبند»؟ آئين او همين اسلام است «أَ فَغَيْرَ دينِ اللَّهِ يَبْغُونَ».
آن گاه مىافزايد: «تمام كسانى كه در آسمانها و زميناند چه از روى اختيار يا اجبار اسلام آوردهاند (و در برابر فرمان او تسليم شدهاند) و همه به سوى او باز گردانده مىشوند» «وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ» بنابراين اسلام آئين همه جهان هستى و عالم آفرينش است.
قرآن مجيد در اينجا اسلام را به معنى وسيعى تفسير كرده و مىگويد: تمام كسانى كه در آسمان و زميناند و تمام موجوداتى كه در آنها وجود دارند مسلماناند يعنى در برابر فرمان او تسليماند؛ زيرا روح اسلام همان تسليم در برابر حق است، منتهى گروهى از روى اختيار (طَوْعاً) در برابر «قوانين تشريعى» او تسليماند و گروهى بى اختيار (كَرْهاً) در برابر «قوانين تكوينى» او.
توضيح اين كه:
خداوند دو گونه فرمان در عالم هستى دارد يك سلسله از فرمانهاى او به صورت قوانين طبيعى و ما فوق طبيعى است كه بر موجودات مختلف اين جهان حكومت مىكند، و همه آنها مجبورند در برابر آن زانو زنند و لحظهاى از اين قوانين سرپيچى نكنند، و اگر فرضاً سرپيچى كنند، ممكن است محو و نابود گردند، اين يك نوع «اسلام و تسليم» در برابر فرمان خدا است، بنابراين اشعه