تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٨
«اعلان جنگ با خدا بدهيد» درست نيست. «١»
در هر حال، از آيه بالا بر مىآيد كه حكومت اسلامى مىتواند با توسل به زور جلو رباخوارى را بگيرد. (ضمناً آمدن حرب به صورت نكره دليل بر اهميت جنگ است).
سپس مىافزايد: «و اگر توبه كنيد سرمايههاى شما از آن شما است نه ستم مىكنيد، و نه ستم بر شما مىشود» «وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ».
يعنى اگر توبه كنيد و دستگاه رباخوارى را برچينيد حق داريد سرمايههاى اصلى خود را كه در دست مردم داريد (به استثناى سود) از آنها جمعآورى كنيد و اين قانون، كاملًا عادلانه است؛ زيرا كه هم از ستم كردن شما بر ديگران جلوگيرى مىكند و هم از ستم وارد شدن بر شما، و در اين صورت نه ظالم خواهيد بود و نه مظلوم.
جمله «لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلِمُونَ» گر چه در مورد رباخواران آمده ولى در حقيقت يك شعار وسيع پر مايه اسلامى است كه مىگويد: به همان نسبت كه مسلمانان بايد از ستمگرى بپرهيزند، از تن دادن به ظلم و ستم نيز بايد اجتناب كنند، اصولًا اگر ستمكش نباشد ستمگر كمتر پيدا مىشود و اگر مسلمانان آمادگى كافى براى دفاع از حقوق خود داشته باشند، كسى نمىتواند به آنها ستم