تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٠
و در آخرين آيه مورد بحث، با يك هشدار شديد، مسأله ربا را پايان مىدهد و مىفرمايد: «از روزى بپرهيزيد كه در آن به سوى خدا باز مىگرديد» «وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فيهِ إِلَى اللَّهِ».
«سپس به هر كس آنچه را انجام داده به طور كامل باز پس داده مىشود» «ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ».
«و به آنها ستمى نخواهد شد» بلكه هر چه مىبينند نتيجه اعمال خودشان است «وَ هُمْ لايُظْلَمُونَ».
معمول قرآن مجيد اين است كه: پس از بيان ريزهكارىهاى احكام و برنامههاى اسلامى در بسيارى از موارد، يك تذكر كلى و عمومى و جامع براى تأكيد و تحكيم آنچه قبلًا گفته شده است بيان مىدارد، تا احكام و برنامههاى پيشين كاملًا در فكر و جان نفوذ كند.
لذا در اين آيه، مردم را متوجه رستاخيز و كيفر اعمال بدكاران ساخته و به آنها هشدار مىدهد: توجه داشته باشند، روزى در پيش است كه همه اعمال انسان بدون كم و كاست به او داده مىشود، و تمام آنچه را كه در بايگانى عالم هستى نگهدارى شده، يك جا به دست وى مىسپارند آن گاه است كه از نتايج شوم آنها وحشت مىكند اما اين محصول، چيزى است كه خود او كِشته است و كسى به او ستم نكرده بلكه اين خود او است كه به خويش ستم روا داشته است «وَ هُمْ لايُظْلَمُونَ».
ضمناً اين آيه يكى ديگر از شواهد تجسم اعمال انسان در جهان ديگر مىباشد.
***