پيامبرى ظهور كند بايد از يهود باشد.
بعضى از مفسران، جمله «لا تُؤْمِنُوا» را از ماده «ايمان» به معنى اطمينان و اعتماد گرفته‌اند (اين ماده به اين معنى نيز آمده است).
بنابراين، منظور از جمله بالا اين است كه اين توطئه بايد كاملًا محرمانه باشد و آن را جز به افراد يهود، به ديگران- حتى مشركان- بازگو نكنيد، مبادا اين سر فاش گردد و نقشه، نقش بر آب شود؛ ولى خداوند عالم و آگاه پرده از رازشان برداشت و آنها را رسوا ساخت، تا درس عبرتى براى مؤمنان باشد و وسيله هدايتى براى كافران.
آن گاه در يك جمله معترضه كه از كلام خداوند است، مى‌فرمايد: «به آنها بگو: هدايت، تنها هدايت الهى است» «قُلْ إِنَّ الْهُدى‌ هُدَى اللَّهِ» و اين توطئه‌هاى شما در برابر آن بى اثر است.
در اين جمله به اصطلاح معترضه كه در لابلاى سخنان يهود قرار گرفته، خداوند، پاسخ پر معنى و كوتاهى به آنها مى‌دهد كه:
اولًا- هدايت از ناحيه خدا است و در انحصار نژاد و قوم خاصى نيست و هيچ لزومى ندارد كه پيامبر صلى الله عليه و آله تنها از يهود باشد.
ثانياً- آنها كه مشمول هدايت الهى شده‌اند، با اين توطئه‌ها متزلزل نخواهند شد.
بار ديگر، به ادامه سخنان يهود باز مى‌گردد، و مى‌فرمايد: آنها گفتند: «هرگز باور نكنيد به كسى همانند شما (كتاب آسمانى) داده شود، (بلكه نبوت مخصوص شما است) و همچنين تصور نكنيد آنها مى‌توانند در پيشگاه پروردگارتان با شما بحث و گفتگو كنند» «أَنْ يُؤْتى‌ أَحَدٌ مِثْلَ ما أُوتيتُمْ أَوْ