وصول به تقوا، كند مى‌سازد». «١»
به هر حال، «اثم» به هر كار و هر چيزى گفته مى‌شود كه: حالتى در روح و عقل به وجود مى‌آورد، و انسان را از رسيدن به نيكى‌ها و كمالات باز مى‌دارد، بنابراين، وجود «اثم كبير» در شراب و قمار، دليل بر تأثير منفى اين دو در رسيدن به تقوا و كمالات معنوى و انسانى است كه شرح آن در نكته‌ها خواهد آمد.
سومين موضوعى كه سؤال از آن در آيه فوق مطرح است، «انفاق» است، مى‌فرمايد: «از تو سؤال مى‌كنند چه چيز انفاق كنند» «وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ».
«بگو از مازاد نيازمندى‌هايتان» «قُلِ الْعَفْوَ».
در تفسير «درّ المنثور»، در شأن نزول اين قسمت از آيه، از «ابن‌عباس»، چنين نقل شده كه: گروهى از صحابه و ياران پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله سؤال كردند: (اين كه مى‌گوييد در راه خدا انفاق كنيد) ما نمى‌دانيم چه مقدار از اموال خود را انفاق كنيم آيا همه را در راه خدا به نيازمندان بدهيم يا مقدارى از آن را. «٢»
در پاسخ آنها آيه فوق، نازل گرديد و به آنها دستور داد: در انفاق خود رعايت عفو كنيد، اكنون ببينيم عفو در اينجا به چه معنى است؟
«عَفو» در اصل- به گفته «راغب» در «مفردات»- به معنى قصد بر گرفتن چيزى است، يا به معنى چيزى كه بر گرفتن آن آسان است.