اصلاح كنيد، و اگر زندگى و اموال آنها با زندگى و اموال شما مخلوط گردد مشكلى نيست، در صورتى كه نظر شما اصلاح باشد، و بسان يك برادر، با آنها رفتار كنيد.
آن گاه اضافه مى‌كند: «خداوند مفسد را از مصلح مى‌شناسد» «وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ».
آرى، او از نيات همه شما آگاه است، و آنها كه قصد سوء استفاده از اموال يتيمان دارند، و با آميختن اموال آنها با اموال خود، به حيف و ميل اموال يتيمان مى‌پردازند را از دلسوزان پاكدل واقعى مى‌شناسد.
و در پايان آيه، مى‌فرمايد: «خداوند اگر بخواهد مى‌تواند كار را بر شما سخت بگيرد و شما را به زحمت اندازد (و در عين دستور دادن به سرپرستى يتيمان، دستور دهد كه اموال آنها را به كلى از اموال خود جدا سازيد، ولى خداوند هرگز چنين نمى‌كند) زيرا او توانا و حكيم است» «وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لا عْنَتَكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ». «١»

***
نكته‌ها:
١- رابطه احكام چهارگانه بالا
همان گونه كه ملاحظه كرديد، چهار سؤال در دو آيه فوق، درباره مسأله «شراب»، «قمار»، «انفاق» و «يتيمان»، همراه پاسخ آنها آمده است، ذكر اين چهار سؤال و جواب، با يكديگر ممكن است، به اين جهت باشد كه واقعاً مردم گرفتار اين چهار مسأله و درگير با آنها بودند، لذا پى در پى درباره اين چهار