ممكن است اظهار آن به خلوص نيت لطمه بزند، لذا اختفاى آن شايسته‌تر مى‌باشد.
***
٢- انفاق و آمرزش
از جمله «وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ» استفاده مى‌شود: انفاق در راه خدا در آمرزش گناهان اثر عميق دارد؛ زيرا بعد از دستور انفاق در اين جمله مى‌فرمايد:
«و گناهان شما را مى‌پوشاند».
البته، مفهوم اين سخن آن نيست كه بر اثر انفاقِ كوچكى، همه گناهان بخشوده خواهد شد، بلكه با توجه به كلمه «مِنْ» كه معمولًا براى «تبعيض» به كار مى‌رود استفاده مى‌شود كه انفاق، قسمتى از گناهان را مى‌پوشاند. روشن است كه آن قسمت بستگى به «مقدار انفاق» و «ميزان اخلاص» دارد.
درباره اين كه انفاق سبب آمرزش مى‌شود از طرق اهل بيت عليهم السلام و اهل تسنن روايات زيادى وارد شده است از جمله در حديثى آمده است: «انفاق نهانى خشم خدا را فرو مى‌نشاند، و همان طور كه آب آتش را خاموش مى‌كند گناه انسان را از بين مى‌برد». «١»
و نيز در روايتى آمده است: «هفت كس هستند كه خداوند آنها را در سايه لطف خود قرار مى‌دهد، در روزى كه سايه‌اى جز سايه او نيست:
پيشواى دادگر؛
جوانى كه در بندگى پروردگار پرورش مى‌يابد؛
كسى كه قلب او با مسجد پيوسته است تا بار ديگر به سوى آن باز گردد؛