تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٨

٨ رَبَّنا لاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ٩ رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْميعادَ
ترجمه:
٨- (مى‌گويند:) «پروردگارا! دلهايمان را، بعد از آن كه ما را هدايت كردى، (از راه حق) منحرف مگردان! و از سوى خود، رحمتى بر ما ببخش، زيرا تو بخشنده‌اى!
٩- پروردگارا! تو مردم را، براى روزى كه ترديدى در آن نيست، جمع خواهى كرد؛ زيرا خداوند از وعده خود، تخلف نمى‌كند. (ما به تو و رحمتت، و به وعده رستاخيز ايمان داريم).
تفسير:
رهائى از لغزش‌ها
از آنجا كه آيات متشابه و اسرار نهانى آن، ممكن است لغزشگاهى براى افراد گردد، و از كوره اين امتحان، سيه‌روى درآيند، راسخون در علم و انديشمندان با ايمان، علاوه بر به كار گرفتن سرمايه‌هاى علمى خود در فهم معنى اين آيات، به پروردگار خويش پناه مى‌برند.
دو آيه مورد بحث كه از زبان راسخون در علم، مى‌باشد روشنگر اين حقيقت است، آنها مى‌گويند: «پروردگارا! دلهاى ما را بعد از آن كه ما را هدايت نمودى، منحرف مگردان! و از سوى خود رحمتى بر ما ببخش؛ زيرا تو بسيار بخشنده‌اى»! «رَبَّنا لاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ